คราวนี้นางมาถึงเมืองกั่ง และเป็นเมืองกั่งในยุคทศวรรษ 1990 ซึ่งทั้งเจริญรุ่งเรืองและวุ่นวายที่สุด
ร่างเดิมคือลูกสาวแท้ ๆ ที่เพิ่งถูกอุ้มสลับตั้งแต่แรกเกิดและเพิ่งถูกตามกลับมาสู่ตระกูลมั่งคั่ง
ลูกสาวปลอมอย่างเมิ่งเหวยถูกครอบครัวแท้ ๆ ของร่างเดิมเลี้ยงดูมานานกว่าสิบปี จึงผูกพันกันลึกซึ้ง เป็นธรรมดาที่ทุกคนจะเอนเอียงไปทางนาง ร่างเดิมไม่ยินยอมจึงร้องไห้โวยวาย แต่กลับถูกครอบครัวดูแคลนว่าไม่รู้จักวางตัว ส่วนเฉินยวนโจว คู่หมั้นของนางก็รังเกียจและเตือนว่าอย่าเพ้อฝัน
ท้ายที่สุดนางถูกลักพาตัวไปพร้อมกับลูกสาวปลอม แต่ครอบครัวกลับเลือกช่วยลูกสาวปลอม นางได้รับการช่วยเหลือล่าช้าเกินไปจนเสียเลือดมาก กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง นอนอยู่บนเตียงจนสิ้นใจ
【ฉันจะทำให้พวกมันต้องเสียใจ! ฉันจะแก้แค้น! ฉันจะมีความสุขจนทุกคนต้องอิจฉา!】
นี่คือความปรารถนาของร่างเดิม
“ภารกิจครั้งนี้คืออะไร?”
หลังรับความทรงจำทั้งหมดแล้ว เมิ่งอู๋ก็ถามขึ้นทันที
เฉินติ้งคุน ชาย อายุยี่สิบแปดปี ลูกนอกสมรสของตระกูลเฉินแห่งเมืองกั่ง มารดาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเล็ก ญาติฝ่ายมารดารังเกียจและโยนเขาไปมาเหมือนเตะลูกหนัง ตอนอายุสิบกว่าขวบเขาติดตามพี่ใหญ่บนถนน อายุสิบแปดปีจึงถูกพากลับตระกูลเฉิน เขามีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว เปิดบริษัทของตัวเองจนสามารถยืนหยัดทัดเทียมกับตระกูลเฉินได้
เขากินได้ทั้งโลกมืดและโลกสว่าง มีอำนาจสูงส่ง
และเขาก็คือลุงของเฉินยวนโจว คู่หมั้นของนาง
เมื่อรู้ข้อมูลแล้ว เมิ่งอู๋ก็ลืมตาขึ้น พบว่าดวงตาแห้งผากและเจ็บแสบ
ช่วงเวลาที่นางเข้ามาอยู่ในร่างนี้คือหลังวันวาเลนไทน์ที่สิบสี่กุมภาพันธ์ เพราะเฉินยวนโจวไปฉลองเทศกาลกับเมิ่งเหวย เมิ่งเหวยจึงยั่วยุนางจนเกิดการโต้เถียงกัน จากนั้นเฉินยวนโจวก็เตือนนาง แล้วคนตระกูลเมิ่งยังกล่าวตำหนินางด้วยความรังเกียจอีกยกใหญ่