【กำลังยื่นคำขอสร้างสิ่งจัดแสดงทดแทน】
หลังตัวอักษรสีแดงฉานสว่างขึ้น
ถังแก้วที่เดิมว่างเปล่าก็พลันสงบนิ่ง
ของเหลวสำหรับเก็บรักษาหยุดหมุนวน
กระดูกและอวัยวะที่ก่อตัวขึ้นแล้วแตกสลายซ้ำไปมาในนั้นก็จมลงสู่ก้นถังทั้งหมด
ไม่กี่วินาทีต่อมา
กึก
ก้นถังแก้วเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ
ป้ายทองเหลืองแผ่นหนึ่งค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมา
บนนั้นมีเพียงสามคำ
【เสิ่นเนียนเนียน】
ไม่มีคำว่า “เนื้อเยื่อมนุษย์”
ไม่มีคำว่า “อวัยวะ”
แม้แต่ประเภทของตัวอย่างก็ไม่มี
มีเพียงชื่อเดียว
เสิ่นเนียนเนียน: “……”
(°ー°〃)
คนอื่นมาแสดงสิทธิ์ในดวงตา
ในนิ้วมือ
แต่พอถึงตาเธอ
กลับเริ่มแสดงสิทธิ์ในชื่อตัวเองแล้วหรือไง?
สีหน้าของโจวเหย่ก็ดูพิกลไม่แพ้กัน
“นี่นับเป็นตัวอย่างแบบไหน?”
ไม่มีใครรู้
วินาทีถัดมา
เสียงแจ้งเตือนจากเครื่องจักรก็ดังขึ้น
【สร้างสิ่งจัดแสดงทดแทนเสร็จสิ้น】
【ประเภทสิ่งจัดแสดง: เครื่องหมายระบุตัวตน】
【กรุณาผู้เข้าชมยืนยัน】
【เครื่องหมายนี้เป็นของคุณหรือไม่?】
อากาศเงียบลงทันที
เมื่อครู่เมิ่งฮ่าวเพียงพูดว่า “นี่คงไม่ใช่นิ้วมือของฉันจริง ๆ หรอกนะ” ก็ทำให้ระบบ【ยืนยันความเป็นเจ้าของ】ทำงานทันที
ตอนนี้คำถามแทบจะถูกยื่นมาตรงหน้าเสิ่นเนียนเนียนอยู่แล้ว
บนป้ายเขียนชื่อเธอ
แต่ถ้าเธอตอบว่า “ใช่”…
จะเกิดอะไรขึ้น?
ห้องถ่ายทอดสดเริ่มไหลข้อความกันรัวเร็ว
“อย่าแสดงสิทธิ์เด็ดขาด!”
“หลังเมิ่งฮ่าวยอมรับว่าเป็นนิ้วของตัวเอง เกือบถูกเก็บเข้าไปทั้งคนเลยนะ!”
“แต่คราวนี้เป็นชื่อเอง หรือแม้แต่ชื่อก็เก็บสะสมได้?”
“พิพิธภัณฑ์นี้แค่ทำให้พูดว่า ‘นี่เป็นของฉัน’ ได้ ก็กล้ายัดทุกอย่างใส่ตู้จัดแสดงเลยหรือไง?”