ฟึ่บ!
ความรู้สึกไร้น้ำหนักอันคุ้นเคยพลันหายไป
เสิ่นเนียนเนียนกลับมายืนอยู่ในห้องเช่าอีกครั้ง
แสงไฟจากเมืองนอกหน้าต่างยังคงสว่างไสว
หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังค้างอยู่ที่หน้าเดิมก่อนเธอเข้าสู่ดันเจี้ยน
ทุกอย่างดูไม่ต่างจากปกติ
เสิ่นเนียนเนียนยืนนิ่งอยู่กับที่
เธออึ้งไปเต็ม ๆ สองวินาที
จากนั้น—
ก็พุ่งตัวลงบนเตียงทันที
ตุบ!
ผมยาวสีเงินขาวแผ่กระจายเต็มเตียง
“รอดแล้ว……”
(╥﹏╥)
ดันเจี้ยนระดับเอครั้งที่สอง
ในที่สุดก็จบลง!
สิ่งหนึ่งที่รถไฟไร้แสงแตกต่างจากโรงแรมจันทร์เลือดอย่างเห็นได้ชัดก็คือ—
ต่อให้มีสมอง ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ตาย
หลิวเผิง
ซุนเฉียง
หลี่เฉิง
จ้าวฮ่าว
เฉินจื้อหย่วน
บางคนไปถึงขั้นสุดท้ายแล้วด้วยซ้ำ
แค่ตัดสินใจผิดเพียงครั้งเดียว
ก็จบเห่ได้เหมือนกัน
ตอนนี้เสิ่นเนียนเนียนอยากนอนหลับให้เต็มอิ่มอยู่บนเตียงเท่านั้น
แต่ยังไม่ทันได้ซุกหน้าลงกับหมอน
ข้อความแจ้งเตือนสีทองจากระบบก็เด้งขึ้นมาแล้ว
【สรุปผลดันเจี้ยนระดับเอ—รถไฟไร้แสงเสร็จสิ้น】
【ผู้เล่น: เสิ่นเนียนเนียน】
【ภารกิจหลัก: สำเร็จ】
【ตั๋วโดยสารที่ยังใช้ได้: เก็บรักษาไว้จนถึงปลายทาง】
【ลงทะเบียนกลับบ้าน: ถูกต้อง】
【จำนวนผู้ผ่านด่านสุดท้าย: 7】
【ผลประเมินการผ่านด่าน: เอส!】
เมื่อเห็นตัวอักษรตัวสุดท้าย
ดวงตาของเสิ่นเนียนเนียนก็สว่างวาบ
(✧ω✧)
ได้เอสอีกแล้ว!
ถัดมา
ข้อความแจ้งเตือนใหม่ก็ปรากฏขึ้นต่อเนื่อง
【กำลังมอบรางวัลพื้นฐานจากการผ่านด่าน】
【สมรรถภาพร่างกายเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
【ความแข็งแกร่งทางจิตใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
หึ่ง—
กระแสอุ่นสายหนึ่งพลันเอ่อล้นจากส่วนลึกของร่างกาย
ความเหนื่อยล้าที่สะสมจากดันเจี้ยนของเสิ่นเนียนเนียนพลันจางหายไปอย่างรวดเร็ว
มือเท้าที่อ่อนเปลี้ยกลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้ง
แม้แต่จิตใจก็ปลอดโปร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เธอพลิกตัวลุกจากเตียง
กำหมัดแล้วคลายออก
จากนั้นก็กระโดดอยู่กับที่สองที
“เอ๊ะ?”
รู้สึกไม่เหมือนเดิมจริง ๆ
ก่อนหน้านี้ร่างนี้แม้จะสุขภาพดี
แต่ก็ยังอยู่ในระดับของเด็กสาวอายุสิบเก้าธรรมดาเท่านั้น
ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง ความอึด หรือความเร็วในการตอบสนอง ก็เหนือกว่าก่อนเข้าดันเจี้ยนอย่างเห็นได้ชัด
ยังห่างไกลจากขั้นที่ต่อยหมัดเดียวแล้วส่งผีปลิวไปได้