【ผู้โดยสารที่มีสิทธิ์ทุกคนลงทะเบียนกลับบ้านเรียบร้อยแล้ว】
【รถไฟไร้แสงกำลังจะถึงสถานีปลายทาง】
เสียงประกาศเงียบลง
ตรงสุดปลายตู้โดยสารหมายเลข 4
ประตูสีขาวบานหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนค่อย ๆ เปิดออก
หลังประตูไม่มีชานชาลา
ไม่มีรางรถไฟ
มีเพียงแสงสีขาวจ้าจนมองไม่เห็นสิ่งใด
ในเวลาเดียวกัน
ตั๋วรถไฟในมือผู้เล่นทุกคนพลันร้อนขึ้นพร้อมกัน
ตรงด้านล่างสุดของตั๋ว มีตัวอักษรสีเลือดแถวใหม่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
【หลังลงจากรถไฟแล้ว ห้ามหันกลับไปมอง】
เสิ่นเนียนเนียนก้มลงอ่านสองรอบ
เมื่อแน่ใจว่าไม่ได้ตกหล่นข้อความใด ใบหน้าเล็ก ๆ ก็พลันเคร่งขรึมขึ้นทีละน้อย
(｡ŏ_ŏ)
ขั้นตอนสุดท้ายแล้ว
ด่านระดับเอชอบเล่นงานคนตรงจุดแบบนี้ที่สุด
อุตส่าห์รอดมาได้จนถึงตอนนี้
ถ้าดันมาตายเอาตอนที่เหลืออีกแค่สิบเมตรก็จะผ่านด่าน...
เธอคงโกรธจนตายซ้ำแม้กลายเป็นผีไปแล้วแน่
เฉิงเย่เองก็ไม่ได้รีบลุกขึ้น
เขาตรวจตั๋วรถไฟอีกรอบ
【ตู้โดยสาร: 4】
【ที่นั่ง: 11ซี】
【สถานีปลายทาง: สถานีกลับบ้าน】
【จุดหมายปลายทาง: สถานีกลับบ้าน】
【จำนวนครั้งที่ยังขึ้นรถไฟได้: 1】
ข้อมูลไม่มีอะไรผิดปกติ
เฉิงเย่จึงหันไปมองผู้เล่นที่เหลือ
“ออกไปแล้วเดินตรงไปเรื่อย ๆ กฎกำหนดไว้แค่ข้อเดียว คือห้ามหันกลับไป ไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไรก็อย่าหยุดหรือหันไปดูเอง”
หลังผ่านสถานีก่อน ๆ มาแล้ว
ไม่มีใครคิดว่านี่เป็นคำเตือนที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป
ผู้เล่นคนแรกยืนขึ้น
เดินไปถึงหน้าประตูสีขาว
สูดหายใจลึก
แล้วก้าวเข้าไป
ฟึ่บ—
ร่างหายวับไป
สองวินาทีต่อมา
ข้อความแจ้งเตือนเย็นชาปรากฏขึ้น
【ผู้เล่นสวี่จิ้งลงจากรถไฟเรียบร้อยแล้ว】
ไม่มีแจ้งเตือนการตาย
แสดงว่าอย่างน้อยการก้าวผ่านประตูสีขาวก็ไม่มีปัญหา
คนที่สอง
คนที่สาม
ทยอยออกไปทีละคน
ไม่นาน
ในตู้โดยสารหมายเลข 4 ก็เหลือเพียงเฉิงเย่ เสิ่นเนียนเนียน และหนิงหงจวงที่นั่งอยู่ไม่ไกล