“ตอนนี้ตระกูลเฉินเซ่นไหว้บรรพบุรุษกันใหญ่โตถึงขั้นเอาเรื่องพิสดารระดับ A มาเป็นเครื่องเซ่นแล้วหรือ?”
หญิงชราพูดจบ
ลานเรือนด้านหน้าเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก
ทว่าห้องถ่ายทอดสดกลับระเบิดขึ้นในวินาทีถัดมา
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
“แม่สื่อ: ฉันแค่มารับเครื่องเซ่นสักชิ้น พวกคุณจัดชุดระดับ A ให้ฉันเลยเหรอ?”
“เธอคิดว่าเสิ่นเนียนเนียนเป็นเรื่องพิสดารระดับ A จริง ๆ ด้วย!”
“กลิ่นอายรอบตัวเธอเปลี่ยนไปหรือเปล่า?”
“ชุดนั้นอาจมีผลพรางตัวหรือเปลี่ยนกลิ่นอายก็ได้”
“ในที่สุดก็ได้เห็นมูลค่าที่แท้จริงของรางวัลระดับ S จากรถไฟไร้แสงแล้ว!”
“แล้วพวกคุณสังเกตไหมว่า พอเสิ่นเนียนเนียนใส่ชุดนี้แล้ว ดูเหมือนคุณหนูตัวน้อยจากโลกเรื่องพิสดารที่แอบหนีออกมาจากบ้านจริง ๆ...”
ภายในลานตระกูลเฉิน
ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็มีปฏิกิริยาไม่ต่างกันนัก
ชายวัยกลางคนที่รับบทเป็นนายท่านมองเสิ่นเนียนเนียน
แล้วหันไปมองแม่สื่อรับเครื่องเซ่นที่เห็นได้ชัดว่าเริ่มเสียใจที่ก้าวเข้ามาในบ้าน
สีหน้าของเขาซับซ้อนอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้ ในห้องพักผู้เล่น
พวกเขารู้เพียงว่าเสิ่นเนียนเนียนเปลี่ยนไปสวมชุดวัตถุผีอย่างกะทันหัน
ตอนนี้ถึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงว่า—
ชุดนี้สามารถพรางกลิ่นอายของเรื่องพิสดารระดับ A ได้!
แววตาของเย่ชิงหลานไหววูบเช่นกัน
แต่เธอไม่ได้ซักถาม
เพียงดึงความสนใจกลับมายังเนื้อเรื่องตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
ภารกิจของเธอชัดเจนมาก
【ห้ามปล่อยให้คนนอกนำเครื่องเซ่นไป】
ดังนั้นไม่ว่าแม่สื่อคนนี้จะกลัวเสิ่นเนียนเนียนหรือไม่
ก็ห้ามปล่อยให้เธอพาตัวไป
ผู้เล่นที่รับบทเป็นนายท่านก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว
เขามองแม่สื่อแล้วกล่าวเสียงขรึมว่า “นี่เป็นเรื่องภายในตระกูลเฉิน เครื่องเซ่นต้องให้คนตระกูลเฉินส่งเข้าศาลบรรพชนด้วยตนเอง ไม่ต้องรบกวนคนนอกให้ลำบาก”
หญิงชราชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด
จากนั้น
เหนือโรงละครก็ไม่มีข้อความเตือนการทำผิดกฎปรากฏขึ้น
เย่ชิงหลานเข้าใจทันที