“ขอให้เครื่องสังเวยเข้าไปในโลงด้วยตนเอง”
เสียงชราดังขึ้น
ครืน——!
ประตูศาลบรรพชนปิดตายสนิท
แสงจากภายนอกเส้นสุดท้ายถูกตัดขาด
ป้ายวิญญาณทั้งเจ็ดแผ่นส่องแสงสีแดงเลือดพร้อมกัน
ตรงกลางคือหีบไม้สีเลือดใบนั้น
กึก
กึก ๆ
ราวกับมีบางอย่างกำลังข่วนอยู่ข้างใน
เสิ่นเนียนเนียนยืนอยู่ตรงประตู
ไม่ขยับ
(｡ŏ_ŏ)
บรรยากาศดีมาก
โลงศพก็ดีมาก
เสียอย่างเดียว คนที่ต้องเข้าไปนี่สิไม่ค่อยดีเท่าไร
วินาทีต่อมา
ตัวอักษรสีเลือดผุดขึ้นมาบนผนังอีกครั้ง
【เครื่องสังเวยเข้าสู่ศาลบรรพชนแล้ว】
【โปรดให้เครื่องสังเวยเข้าไปในโลงด้วยตนเองภายในสิบลมหายใจ】
【หากพ้นกำหนด——บทบาทผิดพลาด】
ตัวนับถอยหลังปรากฏขึ้นทันที
【10】
แววตาของเสิ่นเนียนเนียนจริงจังขึ้นในชั่วพริบตา
ยืดเยื้อไม่ได้
การตายของอู๋เหล่ยพิสูจน์แล้วว่า
หากปฏิเสธพฤติกรรมที่บทบาทกำหนดไว้อย่างชัดเจน
โรงละครฆ่าคนจริง ๆ
แต่โลงตรงหน้านี่
มองอย่างไรก็ไม่เหมือนเข้าไปนอนห้านาทีแล้วจะปีนออกมาเองได้
ห้องถ่ายทอดสดเริ่มตึงเครียดขึ้นแล้ว
“สิบวินาทีเหรอ?!”
“เวลานี้จะพอวิเคราะห์ได้ยังไง!”
“เข้าไปก็ต้องมีปัญหา ไม่เข้าไปก็กลายเป็นบทบาทผิดพลาด!”
“ฉากแรกตอนท้ายเป็นท่าไม้ตายจริง ๆ ด้วย!”
“ประโยคก่อนหน้าที่ว่าเครื่องสังเวยเข้าสู่ศาลบรรพชน เป็นแค่เงื่อนไขชั้นแรกเท่านั้น!”
นอกศาลบรรพชน
เย่ชิงหลานออกแรงผลักประตู
แต่ประตูไม่ขยับแม้แต่น้อย
“เสิ่นเนียนเนียน ข้างในเป็นยังไงบ้าง?”
เสียงของเธอส่งเข้าไปได้
แต่ตัวเข้าไปไม่ได้
เสิ่นเนียนเนียนรีบตอบว่า “มันสั่งให้ฉันเข้าโลงเองภายในสิบวินาที ถ้าไม่เข้าไปจะตัดสินว่าบทบาทผิดพลาด”
สีหน้าเย่ชิงหลานเปลี่ยนไปทันที
เธอไม่ได้พูดว่า “อย่าเข้าไป”
เพราะตอนนี้ทุกคนรู้ดีว่า
พูดแบบนั้นมีแต่จะทำให้เสิ่นเนียนเนียนตายเร็วขึ้น
“ตรวจสอบกฎของโลงก่อน!”
“กำลังดูอยู่!”
เสิ่นเนียนเนียนเปิดใช้งาน【แฟ้มข้อมูลประจำตัว】แล้ว
【เป้าหมาย: โลงสังเวยตระกูลเฉิน】