“มัดเลย”
เสิ่นเนียนเนียนยื่นมือทั้งสองข้างออกไปเอง
คนรับใช้หุ่นกระดาษยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
เชือกแดงในมือมันสั่นยิ่งกว่าเธอซึ่งเป็นเครื่องเซ่นเสียอีก
【สถานะปัจจุบัน: หวาดกลัว】
【สถานะปัจจุบัน: ไม่กล้าแตะต้อง】
เสิ่นเนียนเนียน: “……”
(￣ー￣)
ถ้าไม่รู้มาก่อน
คงนึกว่าอีกเดี๋ยวจะถูกส่งไปเซ่นไหว้เสียเอง
คนรับใช้หุ่นกระดาษขยับเข้ามาหนึ่งก้าวอย่างกับกัดฟัน
แต่ยิ่งเข้าใกล้
เชือกแดงในมือมันก็ยิ่งสั่นหนักขึ้น
สาเหตุง่ายมาก
ไอเย็นยะเยือกของเรื่องพิสดารระดับเอที่แผ่ออกจากตัวเสิ่นเนียนเนียน สร้างแรงกดดันต่อสิ่งของทำจากกระดาษอย่างมัน ซึ่งยังนับว่าเป็นเรื่องพิสดารอย่างแท้จริงไม่ได้ด้วยซ้ำ มากเกินไปจริง ๆ
แต่ผู้ที่แตกตื่นขึ้นมาก่อนอย่างแท้จริง—
ไม่ใช่ผู้เล่นในฉากหลัง
แต่เป็นห้องถ่ายทอดสด
ตั้งแต่เสิ่นเนียนเนียนเปลี่ยนมาสวม【โลลิต้ายามราตรี】
ข้อความวิ่งบนหน้าจอก็เสียการควบคุมไปแล้ว
“？？？？？”
“เดี๋ยวนะ! ชุดที่เธอใส่มาจากไหน?!”
“ถ้าจำไม่ผิด ตอนเธอเพิ่งเข้าดันเจียนไม่ได้ใส่ชุดนี้นี่?!”
“เมื่อกี้มีแสงดำวาบขึ้น แล้วชุดก็เปลี่ยนทันทีเลยเหรอ?!”
“นี่ต้องเป็นวัตถุพิสดารแน่ ๆ! เสื้อผ้าปกติไม่มีทางโผล่มาจากอากาศได้!”
“โลลิต้าสีดำแดงกับผมสีเงินและดวงตาสีแดง… ไม่สิ เข้ากันเกินไปแล้วมั้ง?!”
“ประเด็นคือสวยหรือไม่สวยเหรอ? พวกนายไม่เห็นปฏิกิริยาของหุ่นกระดาษหรือไง?!”
“ให้ตายสิ จริงด้วย! หุ่นกระดาษกำลังกลัวเธอ!”
“กลิ่นอายรอบตัวเธอก็เปลี่ยนไปด้วยใช่ไหม? แค่ดูถ่ายทอดสดฉันยังรู้สึกว่าบรรยากาศเปลี่ยนไปเลย!”
“เสิ่นเนียนเนียนคงได้อุปกรณ์จากดันเจียนก่อนหน้ามาหรือเปล่า?”
จนถึงตอนนี้
ผู้ชมจำนวนไม่น้อยถึงเพิ่งตระหนักได้อย่างแท้จริง
การประเมินระดับเอสของรถไฟไร้แสง
เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่ตัวอักษรสวย ๆ ตัวหนึ่ง
เสิ่นเนียนเนียน—
ได้รับรางวัลที่จับต้องได้แล้ว!
แถมรางวัลชิ้นนี้
มองอย่างไรก็ไม่เหมือนวัตถุพิสดารธรรมดา
ในภาพถ่ายทอดสด
ชายกระโปรงสีดำแดงทิ้งตัวลงเล็กน้อย
ผมยาวสีเงินขาวแผ่สยายอยู่ด้านหลัง
รับกับดวงตาคู่นั้นที่เหมือนทับทิมสีแดง
หากตัดภาพเธอออกมาเพียงลำพัง