「คุณเสิ่น ให้ผมไปตรวจตู้โดยสารอื่นดีไหมครับ?」
เสียงของพนักงานรถไฟป้ายดำหยุดลงตรงหน้า
เสิ่นเนียนเนียนหลับตา
ไม่ขยับเขยื้อน
(＞_＜)
ไม่ตอบ
ไม่ลืมตา
กฎข้อสามระบุไว้เพียงข้อเดียว
【หากพบพนักงานรถไฟที่ติดป้ายอกสีดำ ให้หลับตาทันทีจนกว่าอีกฝ่ายจะจากไป】
เช่นนั้นก็ทำตามอย่างเคร่งครัด
ส่วนหมอนี่จู่ ๆ ทำไมถึงสุภาพขึ้นมา...
รอดชีวิตไปก่อนแล้วค่อยคิด
พนักงานรถไฟป้ายดำรออยู่หลายวินาที
ดูเหมือนจะไม่กล้ามารังควานเธอต่อจริง ๆ
เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง
ตึก
ตึก
ตึก
ค่อย ๆ ห่างออกไป
ไม่นานนัก
เสียงประตูตู้โดยสารเปิดดังมาจากข้างหน้า
เอี๊ยด—
จากนั้น
ปัง!
ประตูก็ปิดลงอีกครั้ง
ตู้โดยสารหมายเลข 4 เงียบสนิท
สิบวินาที
ยี่สิบวินาที
ไม่มีใครกล้าขยับ
ในห้องถ่ายทอดสดผู้ชมต่างร้อนใจจนวุ่นวาย
「ไปแล้วหรือยัง?」
「ฟังจากเสียงแล้ว น่าจะออกจากตู้โดยสารไปแล้วมั้ง?」
「อย่าเพิ่งรีบลืมตา! กฎบอกว่า ‘จนกว่ามันจะจากไป’ ใครจะรู้ว่าเสียงปิดประตูเมื่อกี้เป็นของปลอมหรือเปล่า!」
「แต่หลับตาอยู่ตลอดก็ไม่ได้หรอกนะ แล้วสถานีถัดไปจะทำยังไง?」
เฉิงเย่เองก็ยังไม่ลืมตา
เขานั่งอยู่ที่นั่ง 11C ลดเสียงลงจนเบา
「ทุกคนหลับตาต่อไป เรายืนยันไม่ได้ว่าเสียงปิดประตูเมื่อครู่หมายความว่ามันจากไปจริงหรือไม่ ข้อมูลจากการฟังใช้เป็นหลักฐานยืนยันกฎไม่ได้」
ไม่มีใครโต้แย้ง
แต่ในตอนนั้นเอง
ชายคนหนึ่งพลันสูดหายใจเฮือก
「มีคนกำลังล้วงกระเป๋าผม!」
เขาคือหลิวเผิง ผู้เล่นที่นั่งอยู่ 6B
อายุราว 30 ปี
ผู้เล่นหน้าใหม่
น้ำเสียงของเขาตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
「ตั๋วรถไฟของผมอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ตด้านขวา มีบางอย่างกำลังดึงมันออกไป!」
บรรยากาศในตู้โดยสารเปลี่ยนไปทันที
กฎข้อห้า!
【โปรดเก็บรักษาตั๋วรถไฟให้ดี ผู้ใดทำตั๋วรถไฟหาย จะถูกนับว่าเป็นผู้โดยสารหนีตั๋ว】
เฉิงเย่ขมวดคิ้วทันที
คราวนี้
แม้แต่เขาก็ยังตอบไม่ได้ในทันที
หลับตา
ปกป้องตั๋วรถไฟ