【คำถามที่สามของฉากสุดท้าย】
【ในบรรดาตัวละครทั้ง 15 คน โปรดเลือกตัวละครที่สมควรตายอย่างแท้จริง】
【ตัวละครที่ถูกเลือกจะต้องตายจริง】
อักษรสีเลือดลอยเด่นอยู่เหนือเวที
เหลือผู้เล่นที่เป็นมนุษย์ 9 คน
ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก
เพราะกฎตั้งแต่เริ่มฉากสุดท้ายยังคงมีผล
【ตอบผิด นักแสดงคนนั้นจะตาย】
หม่าไหวกับกัวหมิงพิสูจน์เรื่องนี้ด้วยชีวิตไปแล้วถึงสองครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น หากตอบข้อนี้ถูก——
ตัวละครที่ถูกเลือกก็จะต้องตายจริง!
ในห้องถ่ายทอดสดเองก็โกลาหลไปหมด
“ยังต้องคิดอีกเหรอ? ก็ต้องเป็นนายท่านตระกูลเฉินสิ!”
“ฆ่าลูกชายเพื่อปิดปาก แถมยังจะส่งลูกสาวไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษ คนแบบนี้ไม่สมควรตาย แล้วใครสมควรตายล่ะ?”
“เดี๋ยวก่อน ก่อนหน้านี้เพิ่งโดนหลอกมา! คำถามของโรงงิ้วคนตายห้ามตีความตามศีลธรรมปกติ!”
“โจทย์ถามว่า ‘ตัวละครที่สมควรตายอย่างแท้จริง’ ไม่ใช่ ‘ใครเลวที่สุด’!”
“แต่ถ้าไม่ใช่นายท่าน แล้วจะเป็นใครได้อีก?”
บนเวที
ผู้เล่นวัยกลางคนที่รับบทเป็นนายท่านตระกูลเฉินหน้าซีดเผือดไปแล้ว
เขาชื่อหลัวเซิ่ง
เคลียร์ดันเจียนมาแล้ว 4 ครั้ง
พอจะมีประสบการณ์อยู่บ้าง
แต่ตอนนี้เขาไม่อยากให้ทุกคนตัดสินจากเรื่อง “ความดีความชั่ว” เลยแม้แต่น้อย
เพราะถ้าคำตอบเป็นนายท่านจริง ๆ——
คนที่ตายอาจเป็นเขา!
“ทุกคนอย่าเพิ่งรีบตอบ”
เสียงของหลัวเซิ่งสั่นเล็กน้อย แต่เขายังคงพยายามรักษาความสงบไว้
“ผมรู้ว่าตัวละครที่ผมเล่นไม่ใช่คนดี แต่โรงงิ้วคนตายตัดสินจากเนื้อเรื่องมาตลอด ไม่ใช่ศีลธรรม ลองทบทวนสามฉากแรกกันก่อน”
เย่ชิงหลานพยักหน้า
“ฉากแรก บุตรสาวคนเล็กเป็นเครื่องสังเวย”
“ฉากที่สอง บุตรสาวคนเล็กเป็นคนตาย แต่หลังจากคืนวิญญาณแล้วก็กลับมาเป็นคนเป็นอีกครั้ง”
“ฉากที่สาม บุตรสาวคนเล็กเป็นเจ้าสาว”
“ส่วนคุณชายรองเป็นศพมาตั้งแต่ฉากแรก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีเนื้อเรื่องส่วนไหนทำให้เขาฟื้นคืนชีพ”
เฉาหย่งหันไปมองจางอวี่ทันที
สีหน้าของจางอวี่ค่อย ๆ ย่ำแย่ลง
“อย่ามองผมแบบนั้นสิ”
(°ー°〃)
ตั้งแต่เริ่มเนื้อเรื่องบทแรกในโรงงิ้วคนตาย