【คนตาย โปรดเตรียมตัวคืนชีพ】
ตัวอักษรสีเลือดบนตั๋วงิ้วค่อย ๆ ส่องสว่างขึ้น
เสิ่นเนียนเนียนนอนอยู่ในโลงศพ
เธอมึนงงไปชั่วขณะ
(⊙_⊙)
เมื่อครู่ยังสั่งให้เธอแกล้งทำเป็นคนตายดี ๆ อยู่เลย
วินาทีต่อมากลับประกาศว่า—
ลุกขึ้นมาทำงานหรือ?
บทบาทในโรงงิ้วคนตายเปลี่ยนกันตามใจชอบเกินไปหรือเปล่า?
แต่ทันใดนั้น
ตัวอักษรสีเลือดชุดใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนผนังห้องโถงไว้อาลัย
【กฎการคืนชีพ】
【ข้อหนึ่ง การร้องไห้อาลัยครั้งสุดท้ายจะดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลา 100 ลมหายใจ ก่อนการร้องไห้อาลัยสิ้นสุด คนตายห้ามลุกขึ้น】
【ข้อสอง หลังการร้องไห้อาลัยสิ้นสุด คนตายต้องลุกขึ้นนั่งด้วยตนเองภายใน 10 ลมหายใจ】
【ข้อสาม หลังคนตายลุกขึ้นนั่ง คนเป็นถามได้เพียงว่า “คุณกลับมาจากที่ใด?” ก่อนคนตายตอบ ห้ามคนเป็นคนใดแตะต้องคนตาย】
【ข้อสี่ คนตายต้องตอบว่า “กลับมาจากศาลบรรพชน”】
【ข้อห้า หลังตอบคำถามครบแล้ว คนตายต้องเป่าเทียนชะตาตรงกลางให้ดับ ส่วนอีกหกเล่มต้องคงไฟไว้】
ทันทีที่กฎปรากฏขึ้น
บรรยากาศในห้องโถงไว้อาลัยก็ตึงเครียดขึ้นฉับพลัน
ห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยข้อความอย่างรวดเร็ว
“ขั้นตอนชัดเจนมาก แต่รู้สึกว่าทุกขั้นตอนทำให้ตายได้ทั้งนั้น!”
“โดยเฉพาะข้อสาม ห้ามมั่วไปแตะเสิ่นเนียนเนียนเด็ดขาด!”
“ยังต้องรักษาไฟทั้งหกเล่มไว้ด้วย เด็กเป่าไฟสามคนนั่นยังไม่ไปไหนเลย!”
เป็นอย่างที่คิด
ตึง—!
เสียงกังวานของระฆังงานศพยังไม่ทันจางหาย
เด็กเป่าไฟทั้งสามก็แสยะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง
ฟู่!
เทียนชะตาทางซ้ายสุดดับวูบลงทันที
สีหน้าเฉาหย่งเปลี่ยนไป
เขารีบพุ่งเข้าไปจุดไฟ
ขณะเดียวกัน
มีดสั้นในมือเย่ชิงหลานวาบขึ้น
ฉัวะ!
หัวของตุ๊กตากระดาษที่กำลังจะเป่าเทียนเล่มที่สองปลิวหลุดออกไปทันที
“คุณจัดการจุดเทียนไป ฉันจะทำให้พวกมันหุบปากเอง”
เฉาหย่งพยักหน้า
“ได้!”
คนหนึ่งคอยเฝ้าเทียน
อีกคนจัดการฟันตุ๊กตากระดาษ
ส่วนญาติของตระกูลเฉินที่เหลือก็เริ่มร้องไห้อาลัยครั้งสุดท้ายตามเนื้อเรื่อง
“ลูกสาวของแม่เอ๋ย...”
“คุณหนู ทำไมถึงจากไปเร็วเช่นนี้...”
เสียงร่ำไห้สะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงไว้อาลัย
เสิ่นเนียนเนียนถูกคลุมด้วยผ้าขาว
นอนนิ่งไม่ขยับ
【เวลาร้องไห้อาลัยที่เหลือ: 73 ลมหายใจ】