【ฉากที่สาม: «พิธีแต่งงานกับผี»】
【บทบาท: บุตรสาวคนเล็ก】
【สถานะในฉากที่สาม: เจ้าสาว】
【เจ้าบ่าวจะมาถึงตระกูลเฉินเมื่อฉากที่สามเริ่มต้น】
【ขอให้เจ้าสาว—อย่าจำสามีของตนผิดคน】
เสิ่นเนียนเนียนจ้องประโยคสุดท้าย
เงียบไปสองวินาที
“ไม่ใช่สิ”
“ฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าบ่าวหน้าตาเป็นยังไง แล้วจะรับประกันได้ยังไงว่าจะไม่จำผิดคน?”
(￣ー￣)
โรงงิ้วคนตายไม่มีทีท่าจะอธิบายให้ชัดเจน
เวลาพักฉากสามนาทีสิ้นสุดลง
เทียนสีขาวทุกเล่มในศาลบรรพชนดับพร้อมกัน
วินาทีถัดมา
ลานบ้านตระกูลเฉินทั้งหลังก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
ผ้าขาวไว้ทุกข์ถูกแทนที่ด้วยแพรแดง
โลงศพสีดำกลางศาลบรรพชนหายไปแล้ว
โคมแดงฉานแขวนเรียงรายอยู่สองข้าง
แต่เมื่อเพ่งดูให้ดีจะพบว่า
สิ่งที่จุดอยู่ในโคมไม่ใช่เทียนเลย
กลับเป็นลูกตาที่กำลังหมุนช้า ๆ ทีละลูก
เสียงร่ำไห้ในอากาศหายไปด้วย
แทนที่ด้วย
เสียงปี่สั่วน่าจากที่ไกล ๆ ซึ่งดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
อู—
อู—
แสบแก้วหู
ครึกครื้น
แต่ก็ชวนขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
ผู้เล่นที่ยังรอดชีวิตทั้งหมดกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
【ผู้เล่นที่ยังรอดชีวิตในขณะนี้: 11】
ตั๋วงิ้วในมือของทุกคนเปลี่ยนข้อมูลแล้ว
บทบาทของตระกูลเฉินอย่างนายท่าน หุ่นกระดาษฮูหยิน บุตรสาวคนโต และพ่อบ้าน ยังคงเดิม
ส่วนผู้เล่นอีกหลายคนที่เดิมเป็นแขกจากภายนอก กลับกลายเป็น—
【แขกฝ่ายเจ้าบ่าว】
【แขกฝ่ายเจ้าสาว】
【แม่สื่อ】
ถึงขั้นมีผู้เล่นคนหนึ่งได้บทบาทใหม่เป็น:
【สาวใช้ติดตัวเจ้าสาว】
ผู้เล่นชายวัยยี่สิบกว่า ๆ คนนั้นมองตั๋วงิ้วของตัวเอง
หน้าซีดเผือด
“ฉันเป็นผู้ชายคนหนึ่ง จะให้เล่นเป็นสาวใช้ติดตัวเจ้าสาวเนี่ยนะ?”