ทรมาน!
ทรมานเหลือเกิน!
ถูกภรรยาสวมเขาให้ รสชาติก็ขมฝาดเหมือนกินมะระ!
ความรักคืออะไรกันแน่?
บนโลกนี้ไม่มีความรักอยู่จริงหรอก!
……
ยามดึกสงัด
อารมณ์ของเฮ่อฮวนจวนเจียนจะพังทลาย เขาจึงไปหาหู่จื่อที่บ้านเพื่อดื่มเหล้าเป็นเพื่อน
พอหู่จื่อเห็นเขามา ก็รีบบอกให้เฉินเหมยเจียว น้องสาวของตนออกไปซื้อเบียร์กับของย่างที่ตลาดกลางคืน
เมื่อซื้อเบียร์กับของย่างกลับมาแล้ว ทั้งสามก็นั่งกินกันอยู่ข้างโต๊ะอาหาร
เฮ่อฮวนใช้ฟันกัดฝาขวดเบียร์ออก แล้วกรอกเบียร์หมดขวดรวดเดียว ก่อนวางขวดลงบนโต๊ะเสียงดัง จากนั้นจึงพูดกับหู่จื่อด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
“เหล่าจาง ฉันถามอะไรหน่อยสิ ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง เมียเขาสวมเขาให้ ไปนอนกับผู้ชายคนอื่น แถมยังถูกจับได้คาหนังคาเขา นายว่าเขาควรหย่าไหม?”
ตอนบ่ายหู่จื่อได้ยินเรื่องของเขากับซุนหย่าแล้ว พอถูกพูดถึงขึ้นมาในตอนนี้จึงรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย
หู่จื่อรู้ดีว่าเพื่อนที่ถูกภรรยาสวมเขาให้คนนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นตัวเฮ่อฮวนเอง
“เฮ่อ อย่าเสียใจไปเลย ผู้หญิงแบบนั้นไม่คุ้มให้เสียดาย หย่าก็ควรหย่า ลูกผู้ชายอกสามศอก ยืดได้หดได้ มากสุดก็แค่หาคนใหม่”
“ได้ ฉันจะไปบอกเพื่อนคนนั้นให้…” เฮ่อฮวนพูดไปพูดมา น้ำตาก็ไหลไม่หยุด
การถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง ให้ความรู้สึกราวกับกลืนเศษแก้วลงไป ปากเต็มไปด้วยเลือด ทั้งอัดอั้นและเจ็บปวดเหลือเกิน
หู่จื่อปลอบว่า “ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าไม่อยู่เป็นเพื่อนเธอ เธอก็ออกไปหาผู้ชายคนอื่นข้างนอก เงินมากเงินน้อยไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือการอยู่เป็นเพื่อน”
เขายกแก้วเหล้าขึ้นชนกับเฮ่อฮวน
“มา เฮ่อ ดื่มเหล้ากัน! พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ดื่มให้ลืมทุกข์กันเถอะ พอเมาแล้วก็ปล่อยสมองให้ว่าง ไม่ต้องคิดอะไร จะได้รู้สึกดีขึ้นหน่อย!”
เฮ่อฮวนเช็ดน้ำตา “อืม!”
พูดจบ ทั้งสองก็ดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
“เอาไส้กรอกสองแท่งตรงหน้านายมาให้ฉันกินหน่อย!”
หู่จื่อพยักหน้า แล้วยกจานไส้กรอกทั้งจานไปวางตรงหน้าเขา
“กินอะไรได้อย่างนั้น อยากกินก็กินเยอะ ๆ ไม่พอเดี๋ยวฉันสั่งเพิ่ม!”
เฮ่อฮวนหยิบไส้กรอกยัดเข้าปาก “ได้! งั้นฉันกินเพิ่มอีกหน่อย ยิ่งใหญ่ยิ่งดี!”
……
ดื่มกันไปประมาณชั่วโมงกว่า หู่จื่อคอไม่แข็งนัก ดื่มจนหน้าแดงก่ำ เมามายไม่ได้สติ ฟุบหลับกรนอยู่บนโต๊ะ
เฮ่อฮวนคอแข็งมาก แค่รู้สึกมึนหัวนิดหน่อย นอกนั้นก็ไม่มีอะไร
เฉินเหมยเจียวก็ดื่มไปเล็กน้อย อาการพอ ๆ กับเฮ่อฮวน แค่มึนหัวเท่านั้น
เฮ่อฮวนหัวเราะแล้วพูดว่า “น้องสาว ดูสิ ดูพี่ชายเหล่าจางของเธอสิ ดื่มไปแค่ไม่กี่ขวดก็เมาเละขนาดนี้แล้ว คออ่อนจริง ๆ”
“โธ่เอ๊ย หู่จื่อคออ่อนไม่ไหวจริง ๆ มา ๆ อย่าไปสนใจเขาเลย น้องสาวคนนี้จะดื่มเป็นเพื่อนพี่เอง” เฉินเหมยเจียวพูดพลางรินเหล้าให้เขา
ต้องบอกเลยว่าเฉินเหมยเจียวสวยสะดุดตาจริง ๆ
รูปร่างเล็กเพรียว ผิวขาวผ่องราวหยก แถมใบหน้ายังงดงามประณีต เทียบชั้นดาราได้เลย
เฮ่อฮวนทั้งแค้นใจ!
ทำไมหู่จื่อถึงมีน้องสาวแสนสวยคอยดูแลแบบนี้
ส่วนเขากลับแต่งงานกับภรรยาที่เจ้าชู้ไม่เลือกหน้า!
ไม่ยุติธรรมเลย ไม่ยุติธรรมเกินไปแล้ว!
“เฮ้อ…” เฮ่อฮวนถอนหายใจยาว
หลายปีมานี้เขาออกไปหาเงินข้างนอก เพื่ออะไรกัน?
ก็เพื่อให้มีบ้านที่สงบสุขสักหลังไม่ใช่หรือ!
ใครจะคิดว่า
จนถึงตอนนี้
บ้านที่เขาคอยปกป้องมาตลอดจะกลายเป็นแบบนี้…
ใครจะไม่ใจสลายได้บ้าง?
เฮ่อฮวนขมขื่นอยู่ในใจ ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมดในอึกเดียว!
เฉินเหมยเจียวเห็นเขาทำหน้าหม่นหมองก็หัวเราะแล้วพูดว่า “เฮ่อ เอาแต่คิดเรื่องไร้สาระพวกนั้น อารมณ์ก็ย่อมไม่ดีอยู่แล้ว เอาอย่างนี้ไหม เรามาเล่นเกมกัน!”
เฮ่อฮวนสงสัย “อ้อ? เล่นอะไรล่ะ?”
เฉินเหมยเจียวถกแขนเสื้อขึ้น พูดอย่างร่าเริงว่า “มาเล่นเป่ายิ้งฉุบกัน จะได้เปลี่ยนความสนใจ นายก็จะไม่เศร้าแล้ว ใครแพ้ต้องถอดเสื้อผ้าหนึ่งชิ้น แพ้จนถึงที่สุดก็โดนตีก้น”
ผู้หญิงคนนี้กล้าเกินไปแล้ว!
เฮ่อฮวนตกใจ “ไม่ดีมั้ง? เหล่าจางยังอยู่…”
เฉินเหมยเจียวรีบเปลี่ยนคำพูด “งั้นใครแพ้ก็ดื่มเหล้าแทน!”
เฮ่อฮวนพยักหน้าตกลง “ได้ มาเลย!”
มุมปากเฉินเหมยเจียวยกขึ้น เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เฮ่อฮวนออกกรรไกรติดกันสามครั้ง แต่เฉินเหมยเจียวออกกระดาษ เขาจึงแพ้ทั้งสามครั้ง ดื่มไปสามแก้วจนรู้สึกมึนหัวตื้อ ๆ
เฉินเหมยเจียวส่งสายตายั่วยวนให้เขา แล้วถามยิ้ม ๆ ว่า “เฮ่อ ฉันถามอะไรหน่อยสิ!”
เฮ่อฮวนเริ่มเมาแล้ว ส่ายหัวไปมา “ถามมาเลย!”
เฉินเหมยเจียวส่งสัญญาณอย่างโจ่งแจ้ง “เฮ่อ ชอบผู้หญิงแบบฉันไหม?”
เฮ่อฮวนตบต้นขาตัวเองดังฉาด “สวยขนาดนี้ จะไม่ชอบได้ยังไง?”
เฉินเหมยเจียวหัวเราะเสียงดัง “ที่สำคัญคือฉันไม่มั่วผู้ชายเหมือนซุนหย่าไง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!”
เฮ่อฮวนก็หัวเราะตาม ทว่ารอยยิ้มนั้นเจือความขมขื่น เขาคว้าแก้วเหล้าขึ้นมากรอกใส่ปากไม่หยุด
พอเริ่มเมาหนัก เขาก็พูดจาเลอะเทอะ
“น้องสาว เธอดีจริง ๆ! ถ้าเมียฉันดีได้สักครึ่งของเธอก็คงดี สมมติว่าฉันหย่ากับนังแพศยาซุนหย่า เธอจะสนใจผู้ชายอย่างฉันไหม?”