เฉินเหมยเจียวได้ยินคำพูดของเฮ่อฮวนแล้วก็ชะงักไป ใบหน้าเผยความประหลาดใจปนสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย
“ทำไมจู่ ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะ หรือว่า...นายชอบฉันขึ้นมาหรือไง?”
เธอกะพริบดวงตากลมโตเป็นประกาย จ้องเฮ่อฮวนเขม็ง ราวกับอยากมองหาเบาะแสจากสีหน้าของเขา
เฮ่อฮวนมองเฉินเหมยเจียวพลางยิ้มกริ่ม ไม่ปิดบังความชื่นชมที่มีต่อเธอแม้แต่น้อย
“ชอบเธอก็เป็นเรื่องปกติจะตาย! ดูเธอสิ สวยราวกับบุปผาหยกงาม แถมยังอ่อนโยนเอาใจใส่ รู้จักเป็นห่วงพี่ชายตัวเองด้วย โอ๊ย ถ้าได้แต่งกับผู้หญิงอย่างเธอมาเป็นภรรยา คงเป็นบุญที่สั่งสมมาถึงแปดชั่วอายุคนเลยล่ะ!”
เฉินเหมยเจียวได้ฟังแล้วก็อดยิ้มหวานอยู่ในใจไม่ได้ แต่ปากยังแสร้งวางท่าถือตัว เอ่ยว่า
“ฮะ ๆ ไม่คิดเลยนะว่าปากหวานเหมือนกันนี่ เห็นแก่นายพูดจาเก่ง ฉันจะเอาของอร่อย ๆ มาให้กินสักหน่อย”
พูดจบ เธอก็วิ่งเข้าไปในห้องแล้วหยิบเหล้าสมุนไพรจีนออกมาไหหนึ่ง พร้อมถุงใบเล็กอีกใบ ภายในมีเขากวางอ่อนกับโสมเต็มไปหมด
เฮ่อฮวนเห็นแล้วก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ พูดติดอ่างว่า
“หา? นี่มันของล้ำค่าของพี่จางไม่ใช่เหรอ? ให้ฉันเหรอ? แบบนี้ไม่ค่อยดีมั้ง!”
ระหว่างพูด เขาก็เหลือบมองจางหู่อย่างกระวนกระวาย กลัวว่าหู่จื่อจะมาเห็นภาพชวนกระอักกระอ่วนนี้เข้า
เฉินเหมยเจียวทำแก้มป่อง ส่งเสียงฮึดฮัดว่า
“ให้เขาดื่มไปจะมีประโยชน์อะไร เขาก็ไม่มีเมียสักหน่อย! เก็บของล้ำค่าไว้ให้เขาดื่มจนเสียเปล่า สู้เอามาให้นายยังจะดีกว่า!”
เธอเท้าเอว คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน สีหน้าเหมือนทั้งโกรธทั้งจนใจ
เธอหวังเหลือเกินว่าพี่ชายของตัวเองจะแต่งงานมีเมียเสียที เลิกครองตัวเป็นโสดได้แล้ว
ถ้ามีเมียสักคน อย่างน้อยช่วงเทศกาลก็จะได้ไม่ต้องถูกญาติ ๆ ชี้หน้าวิพากษ์วิจารณ์ ด่าว่าเขาไม่มีค่าอะไรเลยอยู่เป็นประจำ
เฮ่อฮวนเกาศีรษะอย่างลำบากใจ อ้ำอึ้งอธิบายว่า
“โธ่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากได้นะ แต่ฉันกับพี่จางโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ของพวกเราแน่นแฟ้นไม่ธรรมดา ถ้าฉันเอาของของเขาไป จะไม่รู้สึกผิดกับเขาแย่เหรอ เพราะงั้นช่างเถอะ”
เฉินเหมยเจียวเห็นเฮ่อฮวนยืนกรานเช่นนั้น ก็อดหัวเราะลั่นไม่ได้ “ฮ่า ๆ ๆ พอแล้ว ๆ ไม่เอาก็ไม่เป็นไร ไว้มีโอกาสค่อยลองชิมก็ได้”
เฮ่อฮวนแทรกขึ้นมาอย่างกะทันหัน “จริง ๆ ก็ไม่ถึงกับไม่เอาหรอก รอพี่จางฟื้นก่อน ถ้าเขาเต็มใจให้ ฉันก็เอาอยู่ดี!”
เฉินเหมยเจียวหัวเราะคิกคัก “ตอนอยู่สถานีรถไฟ นายจ้องฉันตาไม่กะพริบ สายตาแทบไม่ยอมละไปไหนเลย! รีบบอกมาสิ ตอนนั้นนายชอบฉันหรือเปล่า?”
ชอบสิ!
เฮ่อฮวนรำพึงในใจอย่างเงียบ ๆ
ต้องยอมรับว่าผู้หญิงคนนี้สวยจริง ๆ แถมยังเข้าใจความคิดของผู้ชาย ไม่รู้ว่าหู่จื่อจะเอาเธออยู่หรือเปล่า!
ถ้าเอาเธอไม่อยู่ ก็คงไปมีอะไรกับผู้ชายข้างนอกเหมือนซุนหย่าแน่!
คิดได้ดังนั้น เฮ่อฮวนก็เอ่ยอย่างจริงจังว่า “น้องสาว เธอนี่อารมณ์ขันดีนะ พี่จางเป็นผู้ชายตรงไปตรงมา ถือว่าไม่เลวเลย เธอต้องเห็นคุณค่าของพี่ชายคนนี้ให้ดี ไม่ว่าเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กก็ปรึกษาเขา แล้วถ้าเธอมีแฟนเมื่อไหร่ ต้องบอกเขาด้วย”
เฉินเหมยเจียวกระแอมเบา ๆ “โอ้? ดูไม่ออกเลยนะเนี่ยว่าคุณเฮ่อเป็นคนมีคุณธรรมสูงส่งขนาดนี้ ไม่เลว ๆ แต่วางใจเถอะ ฉันไม่ใช่ซุนหย่าภรรยาของนาย ไม่มั่วกับผู้ชายไปทั่วหรอก”
พูดจบ หญิงสาวก็หัวเราะคิกคักอย่างยั่วยวน ราวกับปีศาจแมงมุมในเรื่องไซอิ๋ว งดงามเย้ายวนสารพัดท่วงท่า
ถ้าเธอไม่พูดแบบนี้ก็คงดี!
พอพูดออกมา ก็เหมือนแทงใจเฮ่อฮวนเข้าเต็ม ๆ จนเจ็บปวดเหลือเกิน
เขายอมออกรบแล้วถูกศัตรูฆ่าตายเสียยังดีกว่าถูกภรรยาสวมเขา แต่เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว จะให้ทำอย่างไรได้อีก?
เฉินเหมยเจียวเดินไปนั่งลงบนโซฟา
“คุณเฮ่อ มาช่วยน้องสาวคนนี้นวดเท้าหน่อยสิ วันนี้เดินเร็วไปจนข้อเท้าแพลง ตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลย!”
เฮ่อฮวนชะงักไป!
นวดเท้าให้เธอเหรอ?
ไม่ค่อยเหมาะมั้ง!
ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันเกินควร!
ถ้าหู่จื่อที่เมาอยู่มาเห็นเข้าแล้วเข้าใจผิดจะทำยังไง?
สายตาของเฮ่อฮวนเลื่อนไปหยุดอยู่บนใบหน้าของเฉินเหมยเจียว!
เห็นเธอดูเจ็บอยู่จริง ๆ เขาคิดว่าแค่นวดเท้าเอง ไม่ได้ทำอย่างอื่นเสียหน่อย สุดท้ายจึงตัดสินใจช่วยนวดให้
หญิงสาวยื่นเท้ามาตรงหน้าเขา!
เฮ่อฮวนลูบเท้าของเธอเบา ๆ กระดูกใต้ฝ่าเท้าดูเหมือนจะเคลื่อนจริง ๆ
“น้องสาว อดทนหน่อยนะ แรงมือฉันอาจจะหนักไปหน่อย ถ้าเจ็บก็บอกล่ะ”
“ได้...”
เขาถลกแขนเสื้อขึ้น แล้วเริ่มนวดขาให้เฉินเหมยเจียว!
เฉินเหมยเจียวเห็นรอยสักตัวเอภาษาอังกฤษตัวใหญ่บนไหล่ของเขา จึงถามอย่างสงสัยว่า “ทำไมนายถึงสักตัวเอไว้บนไหล่ล่ะ?”
เฮ่อฮวนมองไหล่ตัวเอง “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ก่อนหน้านี้ฉันทำงานรับจ้างอยู่ไซต์ก่อสร้างแล้วได้รับบาดเจ็บที่สมอง มีหลายเรื่องที่จำไม่ได้”
พูดจบ เขาก็ออกแรงบีบ!
เฉินเหมยเจียวส่งเสียงครางเบา ๆ ทันที “อา...”
เฮ่อฮวนทั้งหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ “อย่าครางยั่วขนาดนั้นสิ เดี๋ยวฉันจะตื่นเต้นขึ้นมาจริง ๆ หรอก...”