ผู้หญิงเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นอดีตภรรยาทั้งสี่ ต่อไปนี้ก็เรียกพวกเธอว่าพี่ใหญ่ พี่สอง พี่สาม และพี่สี่ก็แล้วกัน
ไม่ว่าจะพี่ใหญ่หรือคนอื่น ๆ รวมถึงแม่อย่างเฉิงว่านเจินก็เหมือนกันหมด พอชวนพวกเธอไปชมวิว แต่ละคนก็รีบร้อนจะกลับบ้านไปทำกับข้าว
ผู้หญิงในยุคนี้ล้วนเป็นภรรยาที่แสนดีและเอาใจใส่ครอบครัวกันทั้งนั้น
ลู่หยางไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนขยันขันแข็งไปกว่าพวกเธอ
พวกเธอไม่เคยอู้งานเลยแม้แต่นิดเดียว
ถ้าเจอของดีอะไร อย่างเช่นมีต้นไม้ล้มขวางทาง พี่ใหญ่หลิวซิ่วหลานก็ยังจะวิ่งกลับไปเอามีดมาฟันต้นไม้ แล้วลากกลับบ้านไปทำฟืน
ส่วนพี่สองเฉินเสี่ยวเสี่ยว แม้แต่เศษผ้าที่เหลือจากการตัดเย็บเสื้อผ้าของคนอื่น เธอก็ยังเก็บมาเย็บเป็นผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก ๆ ให้โหย่วเหมย โหย่วฉิน และเด็กผู้หญิงอีกหลายคน คนละผืน
พี่สามเยี่ยอ้ายเหลียนน่ะหรือ แค่เจอก้อนหินกลม ๆ อยู่ข้างทาง เธอก็ยังเก็บกลับไปล้างให้สะอาด เอาไว้ทับผักกาดดองเปรี้ยว
ส่วนพี่สี่เถียนเสี่ยวอวี่ล่ะ นอกจากชงนมให้เสี่ยวเหอดื่มแล้ว ยังชงนมผงสำหรับเด็กโตให้เด็กอีกเจ็ดคนด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น พี่สี่เป็นคนที่ใช้เวลาดูแลเด็ก ๆ ที่บ้านมากที่สุด แต่ไม่เคยตีหรือดุด่าเด็กคนอื่นตามใจชอบเลย
เรื่องนี้ทำให้บรรยากาศในบ้านอบอุ่นและกลมเกลียวขึ้นมาก
แน่นอน ทั้งหมดนี้ก็เพราะลู่หยางไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับพวกเธอ
ถ้าลู่หยางแบ่งเสบียงให้ไม่เท่ากันล่ะก็...
คนที่โวยวายเป็นคนแรกคงหนีไม่พ้นเถียนเสี่ยวอวี่
แต่ตอนนี้ลู่หยางมีเสบียงอยากเอาไปแบ่งให้ ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครยอมรับไว้สักคน
เถียนเสี่ยวอวี่กลัวว่าจะตั้งท้อง จึงยอมใช้แค่มือกับวิธีก้อนหิมะนุ่ม ๆ เท่านั้น
ส่วนหลิวซิ่วหลาน ตั้งแต่รู้ว่าลู่หยางไม่ยอมกลับมาแต่งงานกับเธออีก เธอก็ไม่สนใจเขาเลยสักนิด