รถม้าของสวนป่าลากของกลับเข้าหมู่บ้าน
ส่วนหมูป่าของลู่เว่ยจวินก็ขายไปหนึ่งตัว แถมยังหั่นเนื้อสามชั้นกลับมาอีกห้าชั่ง
ของพี่หง: 290 ชั่ง x 0.45 = 130.5
321.85 + 130.5 = 452.35 หยวน
คราวนี้ลู่เว่ยจวินก็ได้เงินมา 112 หยวน
หมูป่าตัวใหญ่ที่สุดของสวนป่าหนักประมาณ 350 ชั่ง 350 x 0.45 = 157.5 หยวน
นอกจากนี้ ยังแบ่งหมูป่าอีกครึ่งตัวให้คนที่ช่วยกันแบกด้วย ซึ่งก็ไม่น้อยเลย คงหนักอย่างน้อย 120 ชั่ง
เพราะหมูป่าครึ่งซีกของลู่หยางเอาไปชั่งดูแล้ว หนักประมาณ 125 ชั่ง
หมูป่าครึ่งซีกนี้ 120 + 125 x 0.45 = 110.25
รวมแล้วได้ 452.35 + 112 + 157.5 + 110.25 = 832.1 หยวน
ส่วนที่ลู่หยางได้เองก็คือเงิน 452.35 หยวนนี้
เพราะตอนขายให้โรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ไม่ได้ชำแหละ แต่ส่งหมูทั้งตัวไปเลย
ราคาจึงต่ำกว่าหน่อย
แต่ราคาที่ระบบประเมินไว้ก็ยังแม่นยำมาก
ตอนลู่หยางเก็บเงิน 452.35 หยวนใส่กระเป๋า เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ตัวช่วยจากระบบนี่เหมือนมีสูตรโกงจริง ๆ
รูเหรียญทองแดงชี้ไปทางไหน ปืนลูกซองของเขาก็ยิงไปทางนั้น
เรียกได้ว่ายิงเข้าเป้าทุกนัดอย่างแท้จริง
ในสวนป่ามีแต่เสียงชื่นชมดังขึ้นไม่ขาดสาย
ลู่หยางแบกหมูป่ากลับบ้าน ส่วนลู่เฟิงกำลังช่วยวัดที่ดินอยู่หลังบ้าน
นั่นไง ลู่เจิ้นหลู่ไปยื่นเรื่องที่สำนักงานทีมผลิตแล้ว
ไม่กี่วันก็ได้รับอนุมัติ
ลู่เจิ้นหมิงไปยื่นใบสมัครที่อำเภอด้วยตัวเอง
พวกคนที่เห็นเอกสารยื่นเรื่องมากมายต่างพากันตกตะลึง
ที่ดินสองแปลงนี้จึงกลายเป็นที่ดินปลูกบ้านของลู่หยางอย่างแน่นอน
เรื่องนี้ทำให้หลิวเอ้อจิงไม่พอใจมาก