สี่ครั้ง...
ผลงานยอดเยี่ยม!
ราวตีสี่ เฉินเสี่ยวเสี่ยวทนไม่ไหว ในที่สุดก็หนีออกจากเรือนหลังใหญ่ไป...
ลู่หยางหัวเราะจนไหล่สั่น เดิมทีเขายังเตรียมจะต่ออีกรอบอยู่เลย
กระสุนก็เพิ่งเต็มพอดี...
แต่เฉินเสี่ยวเสี่ยวอ้างว่าพรุ่งนี้ออกไปให้คนอื่นเห็นไม่ได้ แล้วก็หนีไปเสียก่อน
ลู่หยางนอนแผ่อยู่บนเตียงเตาอย่างสบายใจ ถึงค่อย ๆ หลับไป
พอถึงวันรุ่งขึ้น สิบโมงกว่า ๆ เขาถึงลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตา
ส่วนเฉินเสี่ยวเสี่ยวออกไปทำงานในไร่แล้ว
ลู่หยางเตรียมทั้งกระสุนและปืนล่าสัตว์ไว้เรียบร้อย วันนี้ตั้งใจจะไปที่แม่น้ำ กินเนื้อมานานแล้ว เลยอยากกินปลาและกุ้งบ้าง
ลู่หยางหยิบอวนที่ซื้อมาเมื่อวาน หิ้วถังสองใบ แล้วมุ่งหน้าไปยังริมแม่น้ำ
พอถึงริมแม่น้ำ เขาก็มองหาจุดที่จะโยนอวนก่อน
ทันใดนั้น รูเหรียญทองแดงก็ปรากฏขึ้น มูลค่าประเมิน 160 หยวน! ของที่จับได้: ปลาและกุ้ง
ลู่หยางตื่นเต้น รีบโยนอวนลงไปตรงตำแหน่งรูเหรียญทองแดง
รอสักพัก เขาก็เริ่มสาวอวนขึ้นมาอย่างช้า ๆ พอเห็นปลาผุดขึ้นมา หัวใจของลู่หยางก็เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
จากนั้นเขาก็ดึงอวนขึ้นต่อ ยิ่งดึงก็ยิ่งหนัก
พอดูตอนยกขึ้นมาจนหมด โอ้โห มีปลาตัวใหญ่ตั้งสิบกว่าตัว เกือบยี่สิบตัวเลยทีเดียว!
มีทั้งปลาซิวใหญ่ ปลากระดูกขาว ปลาเฉา ปลากะพง แล้วยังมีปลาทูหนาอีกหลายตัว! กุ้งก็มีไม่น้อย
ลู่หยางค่อย ๆ ดึงอวนขึ้นมาอย่างระมัดระวัง วางอวนลงในถังแล้วค่อย ๆ เทปลาออก
เทลงไปทีเดียวก็เต็มถังทั้งสองใบ
โอ้โห ปลาสะบัดหางตีน้ำกระจาย!
ส่วนกุ้งก็กระโดดไปมาไม่หยุด
มีชีวิตชีวาจริง ๆ
ลู่หยางเอาอวนคลุมถังที่มีกุ้งไว้ จากนั้นก็หิ้วถังปลาทั้งสองใบกลับบ้าน