เถียนเสี่ยวอวี่ยิ้มถามว่า “แปลกจังเลยนะคะ ก่อนหน้านี้พี่ซิ่วไม่เคยรีบร้อนเลย อาบน้ำเป็นคนสุดท้าย เก็บกวาดบ้านเป็นคนสุดท้าย แล้วค่อยเข้านอน วันนี้มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”
หลิวซิ่วหลานยิ้มเจื่อน ๆ “ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าเหงื่อออกนิดหน่อย เลยอยากอาบน้ำล้างกลิ่นเหงื่อ”
หลิวซิ่วหลานจะกล้าบอกพวกน้อง ๆ ได้อย่างไรว่าเธอกับลู่หยางทำอะไรกันในห้องอาบน้ำ
น่าอายเกินไปแล้ว
ทั้งที่ลู่หยางบอกชัด ๆ ว่าจะไม่ให้ใครจับได้ แต่พวกน้อง ๆ ทั้งสามคนกลับรู้ว่าเธออาบน้ำก่อนเวลา
ต่อไปคงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้แล้ว
ลู่หยางกำลังหั่นผักอยู่ข้าง ๆ พลางพูดว่า “ต่อไปถ้าอยากอาบน้ำ จะอาบตอนไหนก็ได้ น้ำใช้สะดวกแล้วนี่นา อ้อ พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อเจลอาบน้ำกับแชมพูกลับมา สบู่อันนี้เอาไว้ล้างมือก็แล้วกัน”
“เจลอาบน้ำกับแชมพูเหรอคะ ได้ยินมาว่าของพวกนั้นหอมมากเลยนี่”
เถียนเสี่ยวอวี่ถามด้วยสีหน้าเบิกบาน
“ใช่ หอมมากเลยล่ะ”
“ต่อไปเวลาอาบน้ำให้เด็ก ๆ ก็ต้องแยกเจลอาบน้ำกับแชมพูนะคะ อย่าใช้ปนกัน”
หลิวซิ่วหลานพูดด้วยความกังวลเล็กน้อย “ลู่หยาง ซื้อเจลอาบน้ำกับแชมพูแบบนี้ จะไม่เปลืองเงินเกินไปหรือ”
“ไม่หรอก ซิ่วซิ่ว ลองคิดดูสิ เจลอาบน้ำช่วยให้ผิวนุ่มเนียนขึ้น ส่วนแชมพูก็ขจัดรังแถมยังป้องกันเหา ไม่อย่างนั้นถ้าลูกสาวของพวกเราเอาเหากลับมาจากโรงเรียน พวกเธอคงโดนเหากัดกันทั้งหัวแน่”
หลิวซิ่วหลานพยักหน้า “งั้นทุกอย่างก็ฟังคุณแล้วกัน”
เฉินเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกเงียบ ๆ ว่าคราวนี้พี่ซิ่วดูไม่เหมือนเดิมเลย
เมื่อก่อนลู่หยางพูดอะไร พี่ซิ่วจะอ่อนโยนแบบนี้เสียที่ไหน
ลู่หยางเดินไปหยิบเนื้อติดไข ส่วนหลิวซิ่วหลานกำลังติดไฟเตา