เยี่ยอ้ายเหลียนเขินจนกัดริมฝีปาก “เราหย่ากันแล้ว อย่าคิดมาหลอกฉันนะ!”
เยี่ยอ้ายเหลียนเท้าเอวแล้วหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งสบู่ไว้บนพื้น
ลู่หยางก้มเก็บสบู่ขึ้นมา มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม
แกล้งเหลียนเหลียนนี่สนุกจริง ๆ
ลู่หยางเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ ไม่นานก็มีเสียงน้ำซ่าดังออกมา
ด้านนอก ลู่เฟิงกำลังขะมักเขม้นจัดการแพะภูเขา
เฉิงว่านเจินค่อย ๆ จัดการไส้ในแกะ โดยมีเยี่ยอ้ายเหลียนคอยช่วยอยู่ข้าง ๆ
ส่วนเฉินเสี่ยวเสี่ยวกำลังจัดการหนังแพะอย่างระมัดระวัง หากทำดี ๆ ของสิ่งนี้ก็ขายได้เงินไม่น้อย
เถียนเสี่ยวอวี่เข้าไปในครัว พาเสี่ยวเหอหุงข้าวด้วยกัน แล้วก็นั่งเด็ดผักอยู่ข้าง ๆ
หลิวซิ่วหลานกำลังหั่นเนื้อแกะ เตรียมผัดกับหัวหอมกินเป็นมื้อเย็น
แต่ตอนหั่นเนื้อ ในมือหลิวซิ่วหลานกลับมีประกายคมมีดวูบวาบ
มีดของลู่เฟิงทั้งคมทั้งดี
ชาวบ้านบางคนก็เชิญหัวหน้าทีมผลิตมาช่วยซื้อไส้ในแกะกลับไปหลายชั่ง เนื้อแกะราคาแพงเกินไป คนทั่วไปซื้อไม่ไหว แถมยังเสียดายเงินอีกด้วย
เพราะอย่างนั้น ไส้ในแกะจึงกลายเป็นของยอดนิยมไปเสียแล้ว
พอจัดการเนื้อแกะเสร็จก็ราวบ่ายสามโมง ลู่หยางวางเนื้อแกะลงบนรถวัวของลุงหลัว แล้วทั้งสองก็ออกเดินทางไปที่ตำบล
คราวนี้เขาเหมารถวัวของลุงหลัว ทั้งสองจึงเดินทางกันอย่างสบาย ๆ ลู่หยางแทบจะนอนราบได้ เขาเอนตัวอย่างผ่อนคลายและสบายใจ
ระหว่างทาง พวกเขาพบหญิงสาวสองคน หนึ่งในนั้นคือหลิวเสี่ยวชิง เพื่อนร่วมโต๊ะสมัยอยู่ชั้นมัธยมปลายปีหนึ่งของลู่หยาง
“เอ๊ะ เสี่ยวชิง ให้ลู่หยางพวกเราติดรถไปด้วยสิ!”