“มี! รอแป๊บ เดี๋ยวฉันไปเอามาให้!”
ชายคนนั้นเดินไปหาใครสักคน แล้วกลับมาพร้อมกล่องเหล็กสองใบ “ลองตรวจของดูก่อน!”
ลู่หยางเปิดดู กระสุนข้างในอยู่ในสภาพสมบูรณ์
ตรวจกล่องใบที่สองเสร็จ เขาก็ถามว่า “ได้ ราคาเท่าไหร่?”
ชายคนนั้นเลิกคิ้ว “ราคานี้!”
ลู่หยางมองตาม อีกฝ่ายชูนิ้วบอกเลขสิบแปด “ได้ ตกลง!”
ลู่หยางจ่ายเงินสิบแปดหยวนให้เขา จากนั้นก็ไปที่แผงขายของแผงหนึ่ง เลือกรองเท้าแตะไซซ์ 40 หนึ่งคู่ ไซซ์ 39 หนึ่งคู่ ไซซ์ 38 สองคู่ และไซซ์ 37 อีกหนึ่งคู่
เขาเลือกสีต่าง ๆ กัน
มีทั้งสีเหลือง สีชมพู สีแดง สีดำ และอีกหลายสี
ลู่หยางซื้อรองเท้าแตะพลาสติกทีเดียวหลายคู่ จนพนักงานขายในร้านตะลึง “เอาทั้งหมดนี่เลยเหรอ?”
“ใช่ เอาทั้งหมด”
มีทั้งหมดห้าคู่ คู่ละหนึ่งหยวนสามเหมา รวมแล้วต้องจ่าย 6.5 หยวน
พนักงานรีบคำนวณ
“นี่ หกหยวนห้า ช่วยร้อยเชือกให้ทุกคู่ด้วยนะ ผมจะหิ้วกลับไป”
“ได้ รอสักครู่” พนักงานรีบร้อยรองเท้าแตะหลายคู่เข้าด้วยกัน แล้วส่งให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “นี่ ร้อยเสร็จแล้ว”
“ได้ ขอบคุณ!”
คนที่ซื้อรองเท้าแตะทีเดียวห้าคู่อย่างลู่หยางนั้นมีให้เห็นน้อยมาก
เพราะรองเท้าแตะพลาสติกแบบนี้ ไม่ใช่ทุกคนจะซื้อไหว
หลายคนยังต้องเดินเท้าเปล่าอยู่เลย
ในยุคนี้ พอถึงหน้าร้อน ทั้งผู้ใหญ่และเด็กจำนวนมากต่างก็เดินเท้าเปล่า
ดังนั้น คนที่ซื้อรองเท้าแตะทีเดียวห้าคู่อย่างลู่หยางจึงหาได้ยาก
เรียกได้ว่าเป็นเรื่องแปลกใหม่เลยทีเดียว
พนักงานขายดีใจมาก
ลู่หยางหิ้วรองเท้ากลับบ้าน ทำเอาผู้หญิงหลายคนในบ้านตาค้าง หลิวซิ่วหลานรีบเบิกตาโต “รองเท้าที่คุณซื้อมาให้พวกเราหรือ?”