ลู่หยางมีดีอะไรน่ะหรือ?
มีดีเยอะแยะเลยล่ะ
ผู้ชายบางคน แค่ภรรยาคนเดียวยังเอาไม่อยู่...
เรื่องแบบนั้นต้องใช้เรี่ยวแรงนี่นา ผู้ชายบางคนก็มีสภาพที่ทำอะไรไม่ไหวจริง ๆ
คืนหนึ่งแค่ครั้งเดียวก็หมดแรงล้มพับแล้ว...
คนที่ทำได้สองครั้งมีน้อยมาก...
แต่บางครั้งลู่หยางกลับรับมือทีเดียวถึงสี่คน!
เรื่องนี้ค่อย ๆ แพร่ไปทั่วหมู่บ้าน...
สะใภ้สาวหลายคนพอได้ยินก็ทั้งอิจฉาทั้งแทบคลั่ง!
ก็เป็นกันแบบนี้แหละ ตอนเพิ่งแต่งงาน ผู้ชายเหมือนกินไม่อิ่ม แทบจะต้องการทุกคืน
แต่พอมีลูกแล้ว ผู้ชายกลับเหมือนปลาที่ขึ้นมาเกยฝั่ง
นอนแผ่อยู่ตรงนั้น ไม่ขยับสักนิด
บางทีผู้หญิงเข้าไปหยอกเขาหน่อย เขายังรำคาญอีก...
เพราะงั้น มีผู้หญิงตั้งกี่คนที่หลังคลอดลูกแล้วยังอยากได้รับความอบอุ่นสักนิด?
แต่ผู้ชายกลับเอาแต่จ้องสาว ๆ รุ่นเยาว์
แล้วภรรยาที่อยู่เคียงข้างตัวเอง คนที่ครั้งหนึ่งก็เคยงดงามราวดอกไม้ กลับไม่ทำให้พวกเขารู้สึกเร่าร้อนเหมือนแต่ก่อนแล้วหรือ?
แล้วลู่หยางล่ะ?
เมื่อก่อนเขาก็เป็นผู้ชายสารเลวคนหนึ่ง แต่ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาเลี้ยงดูหลิวซิ่วหลานทั้งสี่คนจนผิวขาวขึ้นมาก ร่างกายก็เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นทีละน้อย
ตอนที่ลู่หยางข้ามเวลากลับมา ภรรยาทั้งสี่คนที่งดงามอ่อนหวานก็สวยมากอยู่แล้ว
แต่ผิวพรรณไม่ได้เปล่งปลั่งมีเลือดฝาดเหมือนตอนนี้
ตอนนั้นผิวออกเหลืองนิด ๆ และซีดเซียวอยู่บ้าง
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น พวกเธอก็ยังเป็นสาวงามที่หาตัวจับยากในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้าน
ไม่แปลกเลยที่หลิวเอ้อจิงจะหมายปองหลิวซิ่วหลานจนแทบอดใจไม่ไหว...