ลู่หยางถอดเสื้อออก
ผิวที่เผยออกมาเป็นสีแทน ดูสุขภาพดีและแข็งแรง ไม่ได้มีกล้ามใหญ่โต แต่ก็ไม่ผอมแห้ง!
เป็นกล้ามเนื้อกระชับแข็งแรง เปี่ยมไปด้วยความเป็นชาย...
หลิวซิ่วหลานเผลอมองอยู่ครู่หนึ่ง
ลู่หยางใช้ถังตักน้ำร้อนออกมาอีก แล้วหิ้วไปยังห้องอาบน้ำด้านใน
เขาใช้สบู่ยาเสี่ยงไหม้ถูให้เกิดฟองทั่วทั้งตัวและเส้นผม อาบจนหอมฟุ้ง แน่นอนว่าเป็นกลิ่นหอมของสบู่ยาเสี่ยงไหม้นั่นเอง
สบู่ยี่ห้อนี้ยังคงมีขายอยู่ เป็นแบรนด์เก่าแก่จริง ๆ
ลู่หยางคิดในใจเงียบ ๆ ว่า เมื่อไรถึงจะได้อาบด้วยเจลอาบน้ำสักทีนะ?
แม้ว่าสบู่ตอนนี้จะใช้ดีอยู่แล้วก็ตาม
ลู่หยางอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมา รู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว
“ซิ่วซิ่ว ทำไมยังไม่นอน?”
“รอคุณอยู่ จะกินบะหมี่สักหน่อยไหม?”
“ฉันต้มน้ำร้อนไว้แล้ว”
ลู่หยางยิ้มพลางพูดว่า “ผมดื่มน้ำสักหน่อยก็พอ คืนนี้ไม่กินบะหมี่แล้ว กลัวเสียหุ่น เดี๋ยวจะอ้วนขึ้นอีก”
หลิวซิ่วหลานพยักหน้าเบา ๆ “ได้ ฉันรินน้ำให้คุณสักแก้ว ดื่มสิ”
หลิวซิ่วหลานมีท่าทีเขินอายอยู่บ้าง หลังลู่หยางอาบน้ำเสร็จ กลิ่นหอมที่ติดตัวเขาทำให้ผู้หญิงทั่วไปแทบต้านทานไม่ไหว
ชวนให้ใจเต้นเหลือเกิน!
ลู่หยางขยับเข้าไปใกล้ แล้วเบียดคลอเคลียข้างกายหลิวซิ่วหลานเบา ๆ “ซิ่วซิ่ว สะดวกไหม?”
หลิวซิ่วหลานยื่นน้ำให้เขาพลางพูดว่า “ไปเลย ฉันจะนอนแล้ว~”
ลู่หยางยิ้มกว้าง หลิวซิ่วหลานเขินแล้วสินะ?
ดูท่าเดี๋ยวคงต้องแอบเข้าไปในห้องของเธอ แล้วอุ้มเธอออกมา
เรื่องแบบนี้เขาทำเป็นประจำอยู่แล้ว
อุ้มสักหน่อย!
สิบนาทีต่อมา ลู่หยางก็อุ้มหลิวซิ่วหลานออกมาจากห้องของเธอ