ตรวจสอบทุนทรัพย์?
ผู้คนพากันเซ็งแซ่
หลี่จ่างกุ้ยผู้ดูแลหอกวาดตามองรอบทิศ แววตาเย่อหยิ่ง
นี่มิใช่กฎที่เขาคิดขึ้นมาเฉพาะหน้า แต่เป็นกฎที่หอหลิงหลงตั้งไว้ตั้งแต่เปิดกิจการ
ทว่าในเมืองหลวงนั้น ล้วนเป็นตระกูลสูงศักดิ์ร่ำรวย ขุนนางผู้ดีมีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง จะต้องตรวจสอบทุนทรัพย์อันใดอีก
เนิ่นนานเข้า กฎข้อนี้จึงมิได้นำมาใช้
ฉินโยวโยวไม่เข้าใจว่า "การตรวจสอบทุนทรัพย์" คือสิ่งใด แต่นางสัมผัสได้ถึงโทสะในใจของซูม่อถังที่อุ้มนางอยู่
นางมิได้ไปโต้เถียงกับหลี่จ่างกุ้ย ทว่ากลับหันไปมองสตรีที่เอ่ยวาจาเมื่อครู่
"เจ้าคือผู้ใด?" เด็กน้อยชี้มือไปทางจ้าวหรง น้ำเสียงใสดั่งระฆังแก้ว ชวนให้ผู้คนยากจะรังเกียจ
จ้าวหรงเองก็จ้องมองนางอยู่เช่นกัน ในใจแฝงความดูแคลนอยู่หลายส่วน นางเอียงศีรษะเล็กน้อย สาวใช้ข้างกายก็เข้าใจความหมายในทันที
"คุณหนูของข้าคือคุณหนูสี่แห่งจวนหย่งหนิงโหว!"
ดวงตากลมโตสดใสของฉินโยวโยวฉายแววเจ้าเล่ห์ "เป็นเพียงคุณหนูหรือ? ไม่มีฐานันดรศักดิ์หรือ? มิใช่องค์หญิงหรอกหรือ?"
คิ้วโก่งเรียวยาวของจ้าวหรงขมวดน้อยๆ นางยังมิทันได้คิดถึงเจตนาของฉินโยวโยว คิดเพียงว่านางไม่ทราบสถานการณ์ของแต่ละจวนจึงถามเช่นนั้น
"มิได้รับการแต่งตั้งแล้วอย่างไรเล่า ข้าคือคุณหนูผู้เป็นบุตรภรรยาเอกที่สูงศักดิ์ที่สุดแห่งจวนหย่งหนิงโหว!"
ในเรื่องการเป็นที่โปรดปรานนี้ จ้าวหรงย่อมมีสิทธิ์พูดมากที่สุดเสมอ นางคือไข่มุกในอุ้งมือของทุกคนในจวนหย่งหนิงโหว
"ข้า โยวโยว!" นางตบอกน้อยๆ ของตน "คุณหนูน้อย!"
"นาง ท่านแม่ของข้า!" นางลูบแก้มซูม่อถังเบาๆ "ชายาอ๋องจ้าน ขั้นหนึ่งนะ!"
จ้าวหรงตะลึงงันไปชั่วครู่ ในแววตาวาบแววหงุดหงิด นางลืมไปจริงๆ ว่าบัดนี้ซูม่อถังมีฐานะเป็นชายาอ๋อง