เมื่อมาถึงสระน้ำ โจวเชาถือสบู่ออกมาถูทั่วตัว แล้วล้างจนหอมฟุ้ง ก่อนสวมเสื้อผ้าและยืนรอเงียบ ๆ
ไม่นานนัก ใต้แสงจันทร์สลัวก็มีเงาร่างอรชรปรากฏขึ้นจากที่ไกล ๆ
โจวเชายกมุมปากขึ้นด้วยความยินดี เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ เมื่อชายหญิงมีครั้งแรกกันแล้ว ครั้งต่อไปก็ยิ่งง่ายขึ้น
พอเสิ่นโย่วซีเห็นโจวเชา ฝีเท้าของนางก็เร่งเร็วขึ้นอย่างไม่รู้ตัว กระทั่งเดินเข้ามาใกล้ โจวเชาจึงสังเกตว่านางแต่งตัวมาอย่างประณีต
ผมเผ้าหวีเรียบร้อย เสื้อผ้าก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าฝ้ายสีน้ำเงินสะอาดตา
นางเดินเร็ว ๆ มาหยุดตรงหน้าโจวเชา เงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยแววตาอ่อนโยน ความรักที่ปิดไม่มิดเอ่อคลออยู่ในดวงตา ทั้งยังเจือความซาบซึ้งและเลื่อมใส
แม้จะสวมเสื้อผ้าเรียบง่ายเหมือนคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน เสื้อผ้าผ้าหยาบที่ซักจนสีซีดก็ยังปกปิดรูปร่างสมส่วนและใบหน้าสะอาดหมดจดของนางไม่มิด
ร่างเพรียวบางอ่อนช้อย เอวคอดเล็กจนแทบโอบได้ด้วยมือเดียว ตรงคอเสื้อเผยให้เห็นลำคอขาวผ่องรำไร
ใบหน้าปราศจากเครื่องประทินโฉม ทว่าคิ้วตากลับงดงาม ริมฝีปากแต้มสีแดงเรื่อ ยิ่งดูมีเสน่ห์เย้ายวนใต้แสงจันทร์อ่อน ๆ
แม้โจวเชาจะเคยใกล้ชิดกับนางมาก่อนแล้ว แต่เวลานี้ก็ยังอดมองซ้ำหลายครั้งไม่ได้
บรรยากาศรอบตัวค่อย ๆ อ่อนหวานลง ความรู้สึกคลุมเครือระหว่างคนทั้งสองยิ่งเด่นชัดขึ้น
นางขยับเข้ามาใกล้เงียบ ๆ ส่วนเขาก็โอบนางเข้ามาในอ้อมแขนอย่างห้ามใจไม่อยู่
นางสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและมั่นคงในอ้อมกอดของเขา ราวกับได้พบที่พักพิงอันแสนปลอดภัย ขณะที่ในใจเขาเต็มไปด้วยความยินดีและรู้สึกถึงความอ่อนโยนนุ่มนวลของนาง
เขาก้มหน้าลง ริมฝีปากทั้งสี่แนบชิดกัน ร่างนางเกร็งขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบรับเขาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ