“ของพวกนั้นฉันซ่อนไว้ใต้ส้วมตรงมุมลานบ้าน”
มุมปากโจวเชากระตุก “นายซ่อนเก่งจริง ๆ”
พูดจบก็ชกหวังฟู่กุ้ยจนสลบ จากนั้นใช้พลังจิตแยกน้ำพุวิญญาณออกไป เพื่อป้องกันไม่ให้หวังฟู่กุ้ยฟื้นขึ้นมาแล้วทำให้น้ำพุวิญญาณสกปรก
เขาวูบออกจากมิติ แล้วชกภรรยากับลูกชายของหวังฟู่กุ้ยจนสลบไปทีละคน ก่อนหยิบไฟฉายบนโต๊ะแล้วเดินไปยังส้วมตรงมุมลานบ้าน
พอผลักประตูส้วม กลิ่นอุจจาระกับปัสสาวะก็พุ่งเข้าปะทะ แม้โจวเชาจะใช้ผ้าพันปิดปากจมูกไว้ ก็ยังกันกลิ่นเหม็นนี้ไม่ได้
ส้วมนี้เป็นส้วมหลุม ไม่ใช่ส้วมแบบยุคหลังที่มีท่อน้ำดีและท่อน้ำเสีย
แค่ขุดหลุมลงไปบนพื้น พอเต็มก็เรียกคนงานมาโกยสิ่งปฏิกูลไป
ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน โจวเชาก็ไม่อยากมาทนลำบากแบบนี้จริง ๆ
เมื่อมองถังปัสสาวะในส้วมที่เต็มจนแทบล้น กับน้ำอุจจาระในหลุมซึ่งเห็นราง ๆ โจวเชาก็จนปัญญาอยู่ครู่หนึ่ง
คิดอยู่นานก็มีเพียงวิธีเดียวที่ทั้งรวดเร็วและไม่ทำให้คนอื่นตื่น นั่นคือเก็บทุกอย่างเข้าไปในมิติ
“เก็บ!”
สิ่งของทุกอย่างในส้วมที่ไม่ได้ยึดติดกับที่ถูกเก็บเข้าไปในมิติ เผยให้เห็นหลุมบนพื้นซึ่งยาว 2 เมตร กว้าง 1 เมตร และลึกกว่าหนึ่งเมตร
โจวเชาใช้พลั่วโกยบริเวณที่มีน้ำอุจจาระในหลุมจนทั่ว แล้วเก็บเข้าไปในมิติด้วย ในที่สุดกลิ่นเหม็นในอากาศก็จางลงมาก
เขากระโดดลงไปในหลุมแล้วขุดลงไป ขุดไปพลางเก็บดินเข้าไปในมิติไปพลาง
เสียง “กึก” ดังขึ้นเมื่อขุดโดนของแข็งบางอย่าง พอขุดเปิดดู ก็พบว่าด้านบนปูผ้ากันน้ำไว้ ส่วนข้างใต้เป็นแผ่นเหล็ก
เก็บแผ่นเหล็กออก เผยให้เห็นช่องที่พอให้คนเข้าไปได้เพียงคนเดียว ภายในช่องยังมีบันไดด้วย
โจวเชาถือไฟฉายเดินลงไปตามบันได ด้านในกลับมีพื้นที่ซ่อนอยู่กว้างขวางกว่าที่คิด