โจวเชาอาบน้ำเสร็จก็ตรงไปยังห้องของเจียงหว่านอี๋ที่อยู่ข้างห้อง เคาะประตูเบา ๆ สองสามครั้ง แต่ผ่านไปพักใหญ่ ภายในห้องกลับไม่มีเสียงตอบรับแม้แต่น้อย
ไม่ใช่มั้ง? ถ้าไม่ไหวก็ตอบกันสักคำสิ! ทุกครั้งที่ถามก็เอาแต่เงียบ ไม่พูดก็ถือว่ายอมแล้วนะ เข้าใจไหม!
โจวเชากลับห้องตัวเองด้วยความอึดอัดคับข้องใจ ก่อนจะพิงบานประตูอยู่เงียบ ๆ
ภายในห้องข้าง ๆ เจียงหว่านอี๋นอนอยู่บนเตียง แต่ยังไม่หลับมาตลอด
ในใจเอาแต่ย้อนนึกถึงเรื่องที่ห้องพยาบาลเมื่อครู่ โจวเชาบอกให้เธอแง้มประตูไว้ตอนกลางคืน ปลายนิ้วของเธอกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ตัดสินใจไม่ถูกอยู่พักหนึ่ง
เธอได้ยินเสียงโจวเชาเคาะประตูเมื่อครู่นี้
พอเสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไป ในใจก็กลับรู้สึกว่างเปล่าขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เธอเม้มริมฝีปาก สวมเสื้อผ้าแล้วลุกขึ้น เดินไปถึงหน้าห้องของโจวเชา ยกมือขึ้นกำลังจะเคาะ ทว่ากลับชะงักไปทันที ไม่ได้สิ ผู้หญิงที่ไหนจะไปเคาะประตูห้องผู้ชายกลางดึกกัน
โจวเชาพิงอยู่หลังประตู พอได้ยินเสียงฝีเท้าในลานบ้านก็เปิดใช้พลังมิติ มองเห็นเจียงหว่านอี๋ยกมือค้างไว้ กำลังจะเคาะประตู
มุมปากเขายกขึ้น ก่อนจะผลักประตูเปิดผาง แล้วยื่นมือดึงร่างงามเข้ามาในห้องทันที
เจียงหว่านอี๋สะดุ้งตกใจ เสียงอุทานยังไม่ทันหลุดจากปากก็ถูกปิดไว้เสียก่อน
“อื้อ!”
เมื่อได้สติ เธอก็รู้ดีว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น หัวใจเต้นรัวแรง ทว่าในใจก็มีความหวานแผ่วเบาเอ่อล้นขึ้นมา
ในห้องเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ท่ามกลางความวุ่นวาย ทั้งสองช่วยกันถอดเสื้อผ้า เสียงผ้าเสียดสีกันเบา ๆ ก่อนจะทยอยหล่นลงข้างเท้า...
“ติ๊ง ระบบตรวจพบว่าเจ้าของระบบมีปฏิสัมพันธ์กับหญิงงาม ได้รับเหรียญทอง 2 เหรียญ”