ความถี่นี้... ไม่ค่อยปกติ
ไม่ใช่ย่านคลื่นแนวหน้าที่กองทัพญี่ปุ่นใช้ประจำ ความแรงของสัญญาณสูงมาก แต่วิธีการเข้ารหัสกลับยุ่งเหยิง เหมือนใช้โปรโตคอลเข้ารหัสระดับสูง แต่กลับใช้งานไม่คล่อง กุญแจซ้ำ รอยรั่วนับไม่ถ้วน
โอ'ไบรอันขมวดคิ้ว แล้วจดบันทึกเอาไว้
หนึ่งชั่วโมงต่อมา โทรเลขถูกส่งไปยังสถานีดักฟังของกองทัพสหรัฐฯ ในเซี่ยงไฮ้ เจ้าหน้าที่ถอดรหัสมองข้อความที่ดักจับได้ แล้วเคาะนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ไม่กี่ครั้ง
"นี่กองพลที่เก้า... ส่งตรงไปโตเกียวงั้นหรือ"
เจ้าหน้าที่ถอดรหัสเงยหน้าขึ้น พึมพำ เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
"นี่มันข้ามขั้นตอนการรายงาน! แล้ววิธีการเข้ารหัสก็ไม่ถูกต้อง กุญแจใช้ผิด ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้"
ไม่นาน ข้อความที่สมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พอเห็นเนื้อหา หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นหลายจังหวะ เขาถีบเก้าอี้ถอยหลังหนึ่งที แล้วหมุนตัววิ่งออกไป
"ท่านผู้บังคับบัญชา! ข่าวใหญ่!"
ในเวลาเดียวกัน
เขตเช่าสาธารณะเซี่ยงไฮ้ สถานีดักฟังของอังกฤษ
เสียงติ๊ดต่อแบบเดียวกัน ความถี่เดียวกัน
พนักงานรับสารจดบันทึกลงบนกระดาษบันทึกอย่างรวดเร็ว
"พวกญี่ปุ่นบ้าไปแล้ว"
พนักงานรับสารถอดหูฟัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
"ใครเป็นคนส่งโทรเลข วิธีการเข้ารหัสผิดหมดเลย"
"เนื้อหาล่ะ"
นายทหารข่าวกรองที่เพิ่งตื่นนอนขยี้ตาเดินเข้ามา
"กำลังถอดรหัสอยู่"
สิบนาทีต่อมา เจ้าหน้าที่ถอดรหัสผลักประตูเข้ามา ยื่นบทแปลให้นายทหารข่าวกรอง เขารับมาดู ความง่วงหายวับเป็นปลิดทิ้ง
เขตเช่าฝรั่งเศส สถานีดักฟังของฝรั่งเศส
เสียงติ๊ดต่อแบบเดียวกัน เหตุการณ์เดียวกันกำลังเกิดขึ้น