ม้าศึกสามร้อยตัวเคลื่อนขบวนเป็นรูปกรีดตรงดิ่งเข้าหาเนินดินเตี้ย ๆ ระยะทางใกล้เข้ามาทุกขณะ!
หนึ่งร้อยห้าสิบเมตร!
หนึ่งร้อยเมตร!
แปดสิบเมตร!
ผู้บังคับกองร้อยพวกผีญี่ปุ่น พันตรีมัตสึชิตะ ซึ่งอยู่ห่างจากพุ่มไม้ไม่ถึงแปดสิบเมตร กำลังยิ้มเหี้ยมพร้อมชักดาบม้าขึ้น ราวกับเห็นภาพตัวเองฟันคนในเครื่องแบบสีเทาฟ้าขาดสองท่อน
“ฮั่บ!”
พุ่มไม้ถูกสะบัดเปิดทันใด!
พันตรีมัตสึชิตะเบิกตาค้าง หัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ!
นั่นไม่ใช่พุ่มไม้ แต่เป็นปืนกลหนักรุ่น 92 จำนวนหกกระบอกและปืนกลเบาประจำกายอีกกว่าสิบกระบอกที่ตั้งประจำการอย่างมั่นคง
หลังปืนกลแต่ละกระบอกมีพลปืนนั่งยองอยู่ด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่ง กระสุนร้อยปลอกบรรจุไว้พร้อมแล้ว รังเพลิงของปืนกลเบาก็อัดแน่นด้วยกระสุน กำลังรอคอยพวกมันอยู่!
นี่คือการซุ่มโจมตี เป็นการล่อสังหารที่วางแผนมาเพื่อกองทหารม้าภายใต้บังคับบัญชาของเขาโดยเฉพาะ!
“ไม่!”
เสียงร้องคำรามของพันตรีมัตสึชิตะถูกกลืนไปด้วยเสียงปืนในทันใด
“ตั้ก ตั้ก ตั้ก!”
ปืนกลหนักรุ่น 92 หกกระบอกคำรามพร้อมกัน เปลวไฟพ่นพุ่งออกมา สานกันเป็นตาข่ายมรณะที่ไร้ช่องโหว่
กระสุน 7.7 มม. พุ่งด้วยความเร็วแปดร้อยเมตรต่อวินาที ทะลวงอากาศ ราวกับเคียวล่องหนที่กวาดเข้าใส่กลุ่มก้อนหนาแน่นที่สุดของทหารม้า
ม้าศึกร้องโหยหวน ร่างคนพลิกคว้างกลางอากาศ
ทหารม้าสามสิบกว่านายที่พุ่งนำหน้ามาราวกับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น ถูกกวาดล้มลงในพริบตา ซากม้าและซากคนปะปนกัน กลิ้งคลุกเคล้าอยู่ในละอองเลือด
ทหารม้าที่ตามหลังมาไม่ทันแม้แต่จะรั้งม้าหยุด แรงเฉื่อยจากการบุกทะลวงความเร็วสูงทำให้พวกมันราวกับถูกจับหย่อนลงหม้อทีละคน เข้าสู่ตาข่ายเพลิง ถูกฝนกระสุนที่ตามมาฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย