เถิงเถียนผลักประตูโถมตัวไปทางปล่องบันได รูปร่างอ้วนฉุของเขาดูตลกไม่เบา ขาทั้งสองข้างที่ก้าวถึงช่องบันไดพลาดท่าเหยียบโดนขอบขั้นบันไดอย่างไม่ทันระวัง ทั้งร่างกลิ้งหลุน ๆ ราวกับหมูตัวเขื่องตกลงไปกองที่พื้นล่าง
"ท่านครับ!"
ผู้ช่วยผู้บังคับบัญชาตกใจแทบวิญญาณหลุด รีบวิ่งตามลงไป
"บากะ!"
เถิงเถียนไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจความเจ็บปวดไปทั้งตัว ทั้งยังไม่มีเวลาเอ็ดตะโรผู้ช่วย เขาดิ้นรนพยุงตัวลุกขึ้น เขย่งเท้าวิ่งออกไปข้างนอก
"รถ เรียกรถเร็วเข้า! ไอ้โง่!"
เพิ่งพ้นตึก รถยนต์สีดำคันหนึ่งก็สตาร์ตเครื่องอยู่แล้ว จอดชิดตึกตรงลานด้านใน
คนขับกระโดดลงมาเปิดประตูรถ เถิงเถียนมุดหัวเข้าไปในเบาะหลัง ไม่รอให้ผู้ช่วยขึ้นรถก็ตวาดลั่น
"ขับรถ เร็วเข้า ไปให้พ้นที่..."
ยังพูดไม่ทันจบ
ตู้ม!!!
ลูกกระสุนนัดแรกเจาะทะลุหลังคารถอย่างแม่นยำ กระสุนระเบิดแรงสูง 75 มม. ระเบิดกลางห้องโดยสารที่ปิดสนิท
เสียงคำรามของเถิงเถียนขาดหายไปในบัดดล ร่างอ้วนฉุแหลกกระจายราวกับลูกแตงโมที่ยัดดินระเบิดถูกแรงระเบิดฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ผู้ช่วยคนนั้นเพิ่งวิ่งมาถึงข้างรถ ถูกลมแรงระเบิดซัดกระเด็นลอยละลิ่ว คอบิดไปอยู่คนละทางอย่างน่าขนลุก
กลางอากาศนั้น สิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นคือลูกระเบิดอีก 11 นัด ที่กำลังส่งเสียงหวีดหวิวร่วงหล่นลงมา แล้วจึงระเบิดเป็นเปลวเพลิงวูบวาบ
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม...
ตัวตึกสามชั้นสั่นสะเทือนรุนแรงกลางแรงระเบิด เสาค้ำหลักหักโค่น พื้นแต่ละชั้นพังถล่ม เปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาจากหน้าต่างทุกบาน เสนาธิการ หน่วยธุรการ และทหารยามจากกองพลที่ 3 ในตึกถูกฉีกกระชากเป็นเศษซาก
ศูนย์บัญชาการของพวกผีญี่ปุ่นกองพลที่ 3 ถูกกวาดล้างย่อยยับสิ้นทั้งกอง!
เชิงเทินประตูทิศเหนือของเมืองเจิ้นเจียง
หลี่หมิงหย่วนนั่งงอเข่าอยู่บนพื้นเฉอะแฉะ ปาดหยดน้ำบนใบหน้า แล้วกวาดตามองเครื่องยิงลูกระเบิดที่ตั้งเรียงรายอยู่ด้านข้างเกินสิบกระบอก ในใจพลันนึกขึ้นมาได้ว่า ที่แท้การออกรบมันก็ละลายทรัพยากรได้ถึงเพียงนี้