อีกฟากของยอดเขา
ทหารกองร้อยหนึ่งของกองพล 146 กำลังรวมพลจากทุกสารทิศเข้าหาสันเขาแห่งหนึ่ง โดยอาศัยก้อนหินและต้นไม้เป็นที่กำบัง ขัดขวางพวกผีน้อยที่ทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ตรงตีนเขาอย่างสุดกำลัง
การปะทะครั้งนี้เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ กลุ่มทหารลาดตระเวนที่กองร้อยส่งไปสำรวจเส้นทาง ลัดเลาะไปตามสันเขามุ่งหน้าสู่ตีนเขาด้านไกล เพิ่งจะเลี้ยวโค้งหนึ่ง ก็ประจันหน้ากับทหารยามของพวกผีญี่ปุ่นที่กำลังย่อตัวค้นหาทางอยู่เช่นกัน
คนทั้งสองฝ่ายต่างชะงักงัน ห่างกันไม่ถึงยี่สิบเมตร กระทั่งเศษข้าวที่ติดอยู่มุมปากของอีกฝ่ายยังมองเห็นชัดแจ๋ว
ยืนนิ่งอยู่เนิ่นนานถึงห้าวินาที เสียงตวาดของพวกทหารลาดตระเวนและพวกผีน้อยก็ดังขึ้นพร้อมกัน
“บากะ! มีศัตรู!”
“มีพวกผีญี่ปุ่น!”
“ปัง!”
เสียงปืนดังหนึ่งนัดฉีกทลายความเงียบสงัดกลางขุนเขา จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากยิงถล่มใส่กันระนาว
กลุ่มทหารลาดตระเวนสู้พลางถอยพลาง เสียงปืนดึงดูดกำลังหลักของกองร้อยให้มุ่งหน้ามา พวกผีญี่ปุ่นหมวดหนึ่งก็ได้ยินเสียงแล้วหลั่งไหลเข้ามาจากทางลาดตีนเขาอย่างไม่ขาดสาย
ศึกที่มิได้คาดคิดก็ระเบิดขึ้นด้วยรูปแบบเหลือเชื่อเช่นนี้!
“ปัง!”
กระสุนนัดหนึ่งพุ่งหวีดหวิวเข้าใส่พลยิงของปืนกลเบาแบบถังโค้ง ทะลวงหมวกเหล็กเจาะเข้ากะโหลก
ทหารคนนั้นไม่มีแม้แต่เสียงคราง คอพลิกตก กายทั้งร่างโงนเงนล้มทับตัวปืน เลือดไหลรินเป็นทางยาวไปตามร่องปืน
“เร็วเข้า! ส่งคนไปอีก! ปืนกลห้ามเงียบ!”
ผู้หมวดหมอบอยู่หลังหินก้อนหนึ่ง กำลังสั่งการให้พลปืนไรเฟิลกระจายออกสองข้างทางอย่างต่อเนื่อง พลันได้ยินเสียงปืนกลเงียบไป
เหลียวหลังไปดู ก็เห็นปืนกลเบาแบบถังโค้งที่ตั้งใจมอบให้กองพวกเขาและยึดได้จากจินหลิงกระบอกนั้นหยุดทำงานแล้ว พลยิงก็สิ้นลมแล้วเช่นกัน