"ผม กองพลที่สี่ มาหาพวกกองโจรเพื่อทำการค้าหน่อยน่ะ"
ประโยคเดียวของพวกผีน้อย ทำให้พานจื่อใจสั่นวูบ คิดว่าการลับๆ ล่อๆ ระหว่างกองทหารหูโจวกับเฉินกุยในที่สุดก็ถูกรั่วไหลขึ้นไปถึงผู้ใหญ่ในกองทัพญี่ปุ่น และคนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือคนที่ถูกส่งมาทดสอบ
แต่ไม่นานเขาก็ข่มความกระวนกระวายในใจลงได้
ขั้นตอนไม่ถูกต้อง!
ที่หูโจวประจำการคือกองพลที่เก้า เฉินกุยพึ่งใครในเมืองหูโจว พานจื่อไม่รู้ชัดนัก แต่พอจะเดาได้ว่าคนคนนั้นในกองพลที่เก้าต้องมีตำแหน่งไม่ต่ำ ต่อให้ไม่ใช่สูงสุดก็เกือบสูงสุด
ส่วนกองพลที่สี่ประจำอยู่ที่เสวียนเฉิง ต่อให้จะตรวจสอบคดีของกองพลที่เก้าก็ไม่ถึงคราวของพวกเขา
ไม่เป็นกองบัญชาการจีนกลางที่จินหลิง ก็เป็นการตรวจสอบภายในกองพลที่เก้าเอง อย่างไรก็ไม่ถึงคราวที่คนกองพลที่สี่จะมาเคาะประตูถึงที่!
แล้วพวกเขามาทำไม?
เผชิญหน้ากับความแปลกหน้าและอันตรายที่มาอย่างกะทันหัน ปฏิกิริยาแรกของพานจื่อคือการปฏิเสธ
"ท่าน ท่านพูดเล่นแล้วละครับ"
เขาก้มตัวเล็กน้อย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแบบพ่อค้าที่ไม่มีช่องโหว่:
"พวกเราเป็นแค่คนเปิดโรงน้ำชาธรรมดา มาดื่มชาฟังเพลงได้ตามสบาย ส่วนเรื่องอื่น เราไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น"
"ไม่! ไม่!"
แต่พวกผีน้อยกลับส่ายหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ คล้ายกับทุกอย่างอยู่ในกำมือ ยังคงใช้ภาษาจีนที่ตะกุกตะกักทรมานหูผู้ฟังต่อไป
"พวกเจ้า เหรียญเงิน! เสวียนเฉิงสมาคมรักษาความสงบ ประธานเฉินรายงาน! พวกเรา... ผู้บังคับกองพล เข้าใจว่าเฉินกุยมีทองคำ เอามาแลกเหรียญเงิน จ่ายเงินเดือน! เข้าใจไหม?"