ลูกระเบิดอีกลูกกลางโค้งตกใส่ฝูงพวกผีญี่ปุ่น ผีน้อยสองตัวที่เพิ่งคว้าลูกระเบิดมาได้ยังไม่ทันใส่เครื่องยิงลูกระเบิดก็ถูกระเบิดกระเด็นลอยไป นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น
“มันอยู่ตรงนั้น ไอ้หลุมดินนั่น! บุก!”
หัวหน้าหน่วยผีญี่ปุ่นชี้ไปทางเครื่องยิงลูกระเบิด ตะโกนลั่น ราวกับอยากจะขย้ำพวกนั้นกินสด ๆ
พวกผีญี่ปุ่นข้างหลังรีบลุกขึ้น ชูปลายดาบปลายปืนค่อมตัว กระจายเป็นแนวหน้ากระสุนบุกเข้ามา
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่น หัวหน้าหน่วยนั่นเหยียบลงตรงจุดที่ลูกระเบิดตกพอดี เหมือนถูกอะไรกระแทกจนกระเด็นลอยกลับ หมวกสนามสีน้ำตาลลอยละลิ่วตกลงมาช้า ๆ
“หัวหน้าหน่วยโดนแล้ว!”
มีผีญี่ปุ่นตัวหนึ่งยืนตัวสั่นพลางตะโกนขึ้นมา นายสิบข้าง ๆ ยกปืนยิงเปรี้ยงใส่ผีญี่ปุ่นตัวนั้นตาย จ้องที่เหลือด้วยแววตาดุร้าย
“บากะ! ไอ้ขี้ขลาดตายยาก บุก!”
พวกผีญี่ปุ่นที่เหลือบุกหนักขึ้นกว่าเดิม
ดุขนาดนี้?
เฉินกุยสะดุ้ง ตอนนี้พวกผีญี่ปุ่นใกล้จะบุกเข้ามาในมุมอับของเครื่องยิงลูกระเบิดแล้ว เขาตะโกนลั่น คว้าเครื่องยิงลูกระเบิดหันหลังวิ่งทันที
“รีบวิ่ง!”
เขาตั้งใจจะกลับไปด้านหลัง ตรงนั้นมีปืนกลเบา มีปลายดาบปลายปืน คอยกำบังให้ได้
เพิ่งวิ่งออกไปสองก้าว ปืนกลหนักที่จัดวางไว้ทางตะวันตกก็ดังขึ้นในที่สุด
แต๊ะ~แต๊ะ~แต๊ะ
เป็นเสียงยิงสั้นสามนัดก่อน กระสุนลงแทบเท้าพวกผีญี่ปุ่น กระแทกฝุ่นดินฟุ้งสามจุด
วินาทีต่อมา กระสุนนับไม่ถ้วนสาดเข้าใส่ฝูงผีญี่ปุ่น ราวกับเคียวด้ามใหญ่ตวัดผ่าน ล้มระเนระนาดเป็นทิวแถว เหล่าผีญี่ปุ่นกลัวขึ้นมา รีบหมอบราบกับพื้นทันที