เธอดึงลิ้นชักออก ข้างในมีแฟ้มเอกสารสี่ห้าชุด แต่ละชุดสอดคั่นด้วยแถบกระดาษสีสันฉูดฉาดหลายแถบ
บนปกไม่มีตัวหนังสือกำกับไว้ จึงมองไม่ออกว่าเป็นเอกสารอะไร เธอจำลำดับเอาไว้ แล้วค่อย ๆ หยิบออกมาดูทีละชุด
เมื่อเปิดดูแฟ้มชุดที่ห้า ในที่สุดก็เจอแบบฟอร์มข้อมูลพนักงาน
แต่เป็นข้อมูลของสถานเสริมสวย ไม่ใช่ธุรกิจใต้ดิน
ขณะนี้สถานเสริมสวยมีพนักงานทั้งหมด 29 คน เป็นผู้จัดการ 5 คน พนักงานทำความสะอาด 3 คน และที่ปรึกษากฎหมาย 1 คน
เมิ่งเซิงหยิบแฟ้มชุดสุดท้ายขึ้นมา
ข้อมูลพนักงานในแฟ้มนี้ต่างจากข้อมูลของสถานเสริมสวยที่อยู่ชั้นนั้นพอสมควร
สามแผ่นแรกเป็นข้อมูลของฝ่ายบริหาร อีกสองแผ่นดูเหมือนจะเป็นข้อมูลของครูผู้สอน ในช่องแนะนำตัวยังระบุประสบการณ์การสอนของพวกเธอไว้ด้วย
คนหนึ่งสอนมาสิบเอ็ดปี อีกคนเก้าปี
เพียงแต่ไม่ได้ระบุตำแหน่งไว้ มีแค่วันเริ่มงาน อายุประมาณสามสิบหกหรือสามสิบเจ็ดปี
ส่วนสาว ๆ ที่เหลือมีทั้งหมดสิบคน คนที่อายุมากที่สุดเพิ่งยี่สิบสาม ส่วนคนที่อายุน้อยที่สุดอายุสิบแปด ทุกคนต่างมีใบหน้าสวยงามได้รูป ในช่องหมายเหตุของแต่ละคนเขียนลักษณะนิสัยและข้อดีของตัวเองเอาไว้