หลินหย่วนโจวค่อย ๆ สวมเสื้อผ้าของตัวเองอย่างเรียบร้อย ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
เฟยไป๋สายตาล่องลอย ไม่กล้ามองไปทางหลินหย่วนโจว
“มีคนบุกเข้ามาทางนี้ พวกมันมีไอเทมระดับ s อยู่ ฉันกลัวว่าพวกมันจะมาหาคุณน่ะ”
หลินหย่วนโจวหัวเราะเบา ๆ เสียงเย็นชาแทรกเจตสังหาร “คนสมัยนี้ ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำกันแล้วหรือ?”
เฟยไป๋อธิบาย “คนพวกนี้ไม่ง่ายเลย หัวหน้ามันหัวดี ตอนนี้คลำทางมาถึงห้องทำงานคุณแล้ว คงอีกไม่นานก็จะมาทางนี้”
หลินหย่วนโจวกระตุกมุมปาก “พอดีเลย รอพวกมันมาแล้วจัดการทีเดียว”
พูดพลางกวาดตามองเฟยไป๋ “ก็แค่ลูกกระจ๊อกไม่กี่ตัว ทำไมนายถึงได้ตื่นตูมนัก?”
เฟยไป๋มองท่าทางมั่นใจของหลินหย่วนโจว แล้วเบ้ปากไปทางเสิ่นเจียเหอ “ฉันกลัวพวกมันเข้ามาแล้วเห็นคนข้าง ๆ คุณนี่สิ”
เขาไม่ได้ตาบอด ตอนเข้ามาครั้งแรกก็ดูออกแล้ว ว่าหลินหย่วนโจวมีใจให้ผู้หญิงคนนี้
ปกติในดันเจี้ยน เอาแต่ทำหน้านิ่งตลอดเวลา
พอเจอเสิ่นเจียเหอ ท่าทางประจบสอพลอนั่น ดูไม่ได้เลยจริง ๆ!
เขาเกือบจะนึกว่าหลินหย่วนโจวถูกวิญญาณอื่นเข้าร่างแล้ว!
หลินหย่วนโจวขมวดคิ้ว ก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย บังเสิ่นเจียเหอไว้ น้ำเสียงพลันเย็นเยียบ “พวกมันกล้า?!”
“กับคุณมันไม่กล้าหรอก แต่กับเธอล่ะ?” เฟยไป๋ชี้ไปที่เสิ่นเจียเหอ
“เธอเป็นผู้เล่น มัวแต่คลอเคลียกับบอสดันเจี้ยนอยู่ ถ้าคนอื่นมาเห็นเข้า เธอจะอันตรายนะ” เฟยไป๋กล่าว
หลินหย่วนโจวหน้าตาย “ฉันจะปกป้องเจียเหอเอง”