เมื่อเห็นว่าเสิ่นเจียเหอไม่ได้ปฏิเสธ หลินเซวียนก็ขยับเข้ามาใกล้แล้วพูดอย่างดีใจว่า “พี่เจียเหอ พี่คิดจะทำภารกิจไหน บอกมาได้เลย ผมร่วมมือได้หมด”
“ค่อยดูก่อนแล้วกัน” เสิ่นเจียเหอเองก็ยังไม่มีเบาะแสอะไร เพราะนี่เป็นครั้งที่สองที่เธอเข้าด่าน
【แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! เจ้าของคฤหาสน์จะกลับบ้านในอีกครึ่งชั่วโมง ผู้เล่นทุกคนโปรดหาตำแหน่งของตัวเอง】
【คำเตือน! อย่าให้ตัวประหลาดตัวใดล่วงรู้สถานะผู้เล่นของทุกคนเด็ดขาด!】
สิ้นเสียงระบบ ผู้เล่นที่เดิมอยู่ในลานก็รีบกรูกันเข้าไปในบ้านทันที
เสิ่นเจียเหอพาหลินเซวียนเดินเข้าไปด้วย
เมื่อเทียบกับผู้เล่นคนอื่น เสื้อผ้าของพวกเขาเป็นเบาะแสที่เห็นได้ชัดเจนมาก
ภายในคฤหาสน์มีบ้านหลังหนึ่งที่ดูคล้ายปราสาท แบ่งออกเป็นสามชั้น
เสิ่นเจียเหอจูงหลินเซวียนขึ้นไปชั้นสามรวดเดียว แล้วไล่ค้นห้องต่าง ๆ ไปทีละห้อง ในที่สุดก็พบห้องที่ตกแต่งเป็นห้องหอ
แม้จะเป็นห้องหอ แต่ตรงหัวเตียงกับด้านขวามีตุ๊กตาวางเรียงกันเป็นแถว
ดูออกเลยว่าคนในห้องนี้ชอบตุ๊กตามากเป็นพิเศษ
ตุ๊กตาเหล่านี้สูงเท่าคนจริง เพียงแต่สีหน้าบิดเบี้ยว มีทั้งหวาดกลัวและสิ้นหวัง
พูดง่าย ๆ คือไม่มีตัวไหนดูปกติเลย
ตรงหัวเตียงยังมีที่ว่างสองตำแหน่ง ส่วนพื้นตรงปลายเตียงมีวงกลมสองวง ราวกับตั้งใจเตรียมไว้ให้พวกเธอโดยเฉพาะ