หลินเซวียนมองหลินหย่วนโจวแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองเสิ่นเจียเหออีกแวบ
ดูเหมือนเขาจะอ่านอะไรบางอย่างออกจากสีหน้าของหลินหย่วนโจว
เขาถามเสียงเบา “พี่เสิ่น คุณคงไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังหรอกใช่ไหม?”
เอ่อ…
ดูจากท่าทางน้อยอกน้อยใจของหลินหย่วนโจวแล้ว เหมือนเขาจะได้ยินเรื่องที่เธอแอบวางแผนจะเผาตุ๊กตาคู่ชีวิตของเขาเข้าแล้ว
“ฟังฉันแก้ตัวก่อน” เสิ่นเจียเหอคิดจะกุเรื่องสักอย่างมาปลอบเขา
หลินหย่วนโจวมองหลินเซวียนที่อยู่ด้านหลังเสิ่นเจียเหอ น้ำเสียงฮึดฮัด “ที่แท้คุณก็อยากเผาผมเพราะผู้ชายคนนี้!”
“ไม่ใช่นะ! ไม่มีเรื่องแบบนั้น!” เสิ่นเจียเหอโบกมือปฏิเสธ
หลินหย่วนโจวไม่ฟังสักนิด ดวงตาแดงก่ำ หนวดสัมผัสด้านหลังผุดออกมา จ้องหลินเซวียนอย่างพร้อมจะลงมือ
หลินเซวียนเห็นภาพนั้นก็สบถ “ฉิบหาย” ก่อนจะยิ่งหงอเข้าไปใหญ่
โชคดีที่เขารู้กาลเทศะ รีบอธิบายรัวเร็วทันที
“ผมกับคุณเสิ่นเป็นแค่เพื่อนร่วมทางชั่วคราว พวกเราบริสุทธิ์ใจสุด ๆ!”
เห็นชัดว่าหลินหย่วนโจวไม่เชื่อ หลินเซวียนก็รีบพูดต่อ “ผมชอบผู้ชาย เป็นฝ่ายรับด้วย!”
เมื่อเทียบกับความบริสุทธิ์ใจแล้ว ชีวิตย่อมสำคัญกว่า!
เสิ่นเจียเหอเองก็ไม่อยากให้หลินเซวียนต้องมาตายเพราะเธอ
เธอรีบเข้าไปจับมือหลินหย่วนโจว “เราไปคุยกันที่ห้องอื่นดีไหม?”
หลินหย่วนโจวดึงมือกลับ หรี่ตามองเสิ่นเจียเหอ “คุณกำลังหาเวลาให้ชู้หนีใช่ไหม?”
มุมปากเสิ่นเจียเหอกระตุก ทำไมกลายเป็นชู้ไปได้ล่ะ?