กลุ่มคนเดินมาถึงหน้าห้องเก็บเอกสาร ผลัดกันลองเปิดประตู
บ้างก็พยายามไขกุญแจ บ้างก็ทุบประตู บ้างก็หยิบอาวุธทำลายล้างออกมาระเบิด
ผลลัพธ์คือ ประตูยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน
หัวหน้าเยว่ยืนวิเคราะห์อยู่ข้างๆ “ดูท่าว่าจะต้องหา กุญแจ มาไขถึงจะเข้าไปได้”
ติงตงยืนเหน็บแนมอยู่ด้านข้าง “แค่ไม่ใช่คนปัญญาอ่อน ก็คิดได้เหมือนกันหมดนั่นแหละ”
“แก...” หัวหน้าเยว่กำลังจะเดือดดาล แต่ถูกคนข้างๆ ห้ามไว้
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาทะเลาะกันเอง ต้องไปหา กุญแจ
รางวัลสุ่มแบบนี้สร้างเซอร์ไพรส์ได้มากที่สุด ถ้าโชคดี อาจได้ไอเทมระดับ S เลยด้วยซ้ำ
ดีกว่ารางวัลจากการเคลียร์ ดันเจี้ยน เสียอีก
ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร ต่างแยกย้ายพาลูกทีมออกตามหา
เพราะ เสิ่นเจียเหอ หา กุญแจ ได้เร็วเกินไป จนไม่ทันรู้ว่าที่นี่แยกเป็นชั้นบนกับชั้นล่าง
ทั้งหมดมีห้าชั้น พวกเธอเข้ามาถึงชั้นสามโดยตรง แต่ละชั้นตกแต่งสไตล์ต่างกัน
หัวหน้าเยว่พาคนกลุ่มหนึ่งเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน เพิ่งก้าวขึ้นบันไดก็รู้สึกถึงลมเย็นเยือกพัดวูบ
เดินมาถึงชานพักบันไดชั้นสี่ มีประตูไม้บานหนึ่งขวางอยู่ตรงหน้า
ประตูไม้บานนั้นผุพังจนมีใยแมงมุมเกาะหลายชั้น มองลอดรูทะลุเข้าไปด้านใน เห็นเพียงทางเดินมืดมิด เต็มไปด้วยคราบเลือดเหนียวหนืด
หัวหน้าเยว่มองภาพตรงหน้า ลังเลอย่างเห็นได้ชัด เขาหันไปมองด้านหลัง ก่อนจะชี้นิ้วสุ่มสั่งคนหนึ่ง “แก ไปเปิดประตู”
คนที่ถูกเลือกสะดุ้งโหยง ตัวสั่นเทาทันที “หะ...หัวหน้า ผมกลัว...”
เห็นชัดว่าเขาเป็นมือใหม่ ยังปรับตัวกับฉากแบบนี้ไม่ได้
หัวหน้าเยว่ตบไหล่เขา “มือใหม่ทุกคนต้องผ่านจุดนี้ ถึงจะเติบโตเร็วและปรับตัวได้ ฉันทำไปก็เพื่อตัวแกทั้งนั้น”