ใช่ซูอันจริง ๆ ด้วย
แต่ทำไมซูอันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
เธอไม่ได้เข้าเมืองไปแล้วหรือ?
ทำไมถึงมาอยู่กับเฉิงซือหยวนได้?
ลู่เจิ้นถิงคิดคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ความไม่สบายใจก็ผุดขึ้นในใจไม่หยุด
“ใช่เธอ” ลู่เจิ้นถิงตอบกัวเหมี่ยว
“บ้าเอ๊ย ทำไมพี่อันถึงมากับหัวหน้าเฉิงคนนั้นล่ะ?
สองคนนั้นมาดูหนังด้วยกันเหรอ?
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
พี่อันคงไม่ได้คบกับเฉิงซือหยวนแล้วหรอกนะ?
ให้ตายสิ ไอ้หน้าขาวนั่นไม่คู่ควรกับพี่อันของพวกเราสักนิด!”
กัวเหมี่ยวพูดขึ้นมาเท่านั้นยังไม่พอ พอเขาพึมพำออกมาแบบนี้ ลู่เจิ้นถิงก็ยิ่งร้อนใจ
ซูอันคงไม่ได้คบกับเฉิงซือหยวนจริง ๆ หรอกนะ?
แต่ถ้าไม่ได้คบกัน แล้วสองคนจะมาดูหนังด้วยกันได้ยังไง
ในยุคนี้ คนที่ชอบมาดูหนังด้วยกันมีแค่เพื่อนกับคนรักเท่านั้น
ลู่เจิ้นถิงนึกถึงสายตาที่เฉิงซือหยวนมองซูอันก่อนหน้านี้ แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความรักอย่างเห็นได้ชัด
หรือเฉิงซือหยวนจะชิงสารภาพรักกับซูอันก่อน และเธอตอบตกลงไปแล้ว?
ถ้าเป็นอย่างนั้น ลู่เจิ้นถิงคงเสียใจแทบตาย
เพราะเขาตั้งใจจะรอให้ซูอันกลับจากในเมืองคราวนี้ แล้วค่อยสารภาพรักกับเธอ
ที่ไม่สารภาพไปเมื่อหลายวันก่อน ก็เพราะลู่เจิ้นถิงกำลังเตรียมตัวอยู่
เขาถึงกับให้เพื่อนส่งเสื้อผ้ากับรองเท้าดูดีหลายชุดมาจากเมืองหลวง
ถ้าจะไปสารภาพรักกับซูอัน อย่างน้อยเขาก็ต้องแต่งตัวให้ดูดีหน่อย