นอกจากจะมาเยี่ยมลู่เจิ้นถิงแล้ว พวกเขายังตุ๋นน้ำแกงไก่เอามาให้เขาด้วย
อย่างไรเสีย อาหารที่โรงพยาบาลก็สู้ที่บ้านไม่ได้ อาหารการกินที่บ้านย่อมดีกว่าอยู่แล้ว
ตอนนี้ลู่เจิ้นถิงได้รับบาดเจ็บ ยิ่งต้องบำรุงร่างกายให้ดี
เมื่อกัวเหมี่ยวกับลู่เจิ้นถิงมาถึง เห็นว่าลู่เจิ้นถิงฟื้นแล้ว ทุกคนถึงค่อยโล่งอก
“พี่ถิง โชคดีที่พี่ไม่เป็นอะไรนะ พี่ไม่รู้หรอกว่าผมตกใจแทบตาย
ปัญญาชนเสิ่นคนนั้นร้ายกาจจริง ๆ ถึงกับยิงคนเลย”
พอพูดถึงเสิ่นหรูอี้ ทุกคนก็คิดว่าเธอเป็นคนบ้า
ซูอันเห็นกัวเหมี่ยวพูดถึงเรื่องนี้ จึงถามอย่างสงสัยว่า “ผลการสอบสวนเมื่อวานออกมาหรือยัง?
เสิ่นหรูอี้มีปืนได้ยังไง?”
เวลานี้อาวุธปืนถูกควบคุมอย่างเข้มงวด เรื่องที่เสิ่นหรูอี้ได้ปืนมาจากไหนจึงเป็นประเด็นสำคัญ
กัวเหมี่ยวตอบว่า “พี่อัน ปืนที่เสิ่นหรูอี้ได้มาเหมือนจะเป็นปืนที่พวกสายลับศัตรูทิ้งไว้ ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ถึงได้ขุดเจอปืนที่พวกสายลับศัตรูทิ้งไว้
ส่วนสองคนที่ตามเธอไปเมื่อวาน เธอจ่ายเงินซื้อตัวมาให้ช่วยงาน”
ซูอันขมวดคิ้ว “เธอเอาเงินมาจากไหน?”
เงินของเสิ่นหรูอี้ถูกเธอขโมยไปหมดแล้วไม่ใช่หรือ? แล้วเธอไปเอาเงินมาจากไหนอีก?
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ผมคิดว่าเธออาจขโมยเงินของคนในฟาร์ม เพราะวันนี้ผมเห็นคนจากทางฟาร์มไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ บอกว่าของหาย”