ซูอันพูดพลางเริ่มช่วยกัวเหมี่ยวจัดการบาดแผลก่อน
เดิมทีซูอันตั้งใจจะช่วยลู่เจิ้นถิงจัดการบาดแผลก่อน แต่ลู่เจิ้นถิงบอกว่าอาการของกัวเหมี่ยวหนักกว่าเขา ควรจัดการให้กัวเหมี่ยวก่อน
ขาของกัวเหมี่ยวถูกยิงสองนัด ซูอันฉีกขากางเกงของเขาออกทันที จากนั้นหยิบมีดมาแคะกระสุนออกจากขา แล้วทายาจัดการบาดแผล
แน่นอนว่าซูอันใช้แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อมีดก่อน เพื่อป้องกันการติดเชื้อ
ระหว่างที่กำลังแคะกระสุน ความเจ็บทำให้กัวเหมี่ยวฟื้นขึ้นมา
แต่เขาเพิ่งฟื้น ซูอันก็ชกเขาจนสลบไปอีกครั้ง
ลู่เจิ้นถิงยืนมองซูอันจัดการบาดแผลให้กัวเหมี่ยวอยู่ข้าง ๆ
เมื่อเห็นท่าทางคล่องแคล่วชำนาญของซูอัน ลู่เจิ้นถิงก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนนี้เคยจัดการเรื่องแบบนี้เป็นประจำหรือเปล่า
ถ้าไม่เคยจัดการบาดแผลภายนอกแบบนี้บ่อย ๆ จะชำนาญขนาดนี้ได้ยังไง
หลังจากทายาและจัดการบาดแผลให้กัวเหมี่ยวเสร็จ ซูอันก็หันไปมองลู่เจิ้นถิง
“เรียบร้อยแล้ว ถึงตาคุณ”
ลู่เจิ้นถิงเปิดให้เห็นตำแหน่งที่ขาถูกยิงก่อน
เมื่อเห็นแผลถูกยิงของลู่เจิ้นถิง ก่อนลงมือจัดการ ซูอันก็หยิบผ้าผืนหนึ่งโยนให้เขา
“ตอนจัดการอาจจะเจ็บหน่อย คุณกัดผ้าผืนนี้ไว้แล้วอดทนหน่อยนะ
ถ้าทนไม่ไหวก็บอกฉัน ฉันจะชกให้คุณสลบเอง”
ลู่เจิ้นถิง “……”
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงโหดจังนะ
แต่พูดก็พูดเถอะ ถ้าซูอันไม่โหด เมื่อกี้จะจัดการสายลับตั้งมากมายได้ยังไง