พอได้ยินว่ายังมีปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทได้รับบาดเจ็บ หวังเว่ยหัวก็ร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว
ถ้าปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทพวกนี้เกิดเรื่องขึ้นมา ในฐานะหัวหน้าหน่วยผลิต เขาก็ต้องเดือดร้อนไปด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น กัวเหมี่ยวกับลู่เจิ้นถิงก็ไม่เหมือนปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทคนอื่น
ตอนทั้งสองคนลงชนบท เบื้องบนกำชับเขาเป็นพิเศษให้ดูแลพวกเขา
แม้หวังเว่ยหัวจะไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของทั้งคู่ แต่ก็รู้ว่าพวกเขาต้องไม่ธรรมดาแน่
ถ้าสองคนนี้เกิดเรื่องขึ้นมา ปัญหาที่เขาต้องเจอคงยิ่งหนักกว่าเดิม
คิดได้ดังนั้น หวังเว่ยหัวก็รีบทำตามที่ซูอันบอก จัดให้สมาชิกหน่วยผลิตไปแจ้งตำรวจ ส่วนคนที่เหลือก็ตามเขาขึ้นเขาไป
ซูอันเดินนำทาง พาหวังเว่ยหัวกับสมาชิกหน่วยผลิตคนอื่น ๆ ไปยังจุดที่พวกสายลับอยู่
เมื่อเห็นสายลับสิบกว่าคนถูกมัดอยู่บนพื้น หวังเว่ยหัวก็ขมวดคิ้วถามว่า “สหายซู สายลับพวกนี้เธอจับมาเองทั้งหมดจริง ๆ เหรอ?”
ซูอันไม่ได้คิดจะปิดบังความสามารถของตัวเอง คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอเก่งแค่ไหน จะได้ไม่กล้ามาหาเรื่อง
“ใช่ค่ะ หัวหน้าหน่วยผลิต สายลับพวกนี้ฉันจับมาเองทั้งหมด
พวกมันทำลายผลประโยชน์ของประเทศเรา ฉันเจอเข้าแล้วจะปล่อยไปได้ยังไง
หัวหน้าหน่วยผลิตพาคุณลู่กับคุณกัวลงเขาไปส่งโรงพยาบาลก่อนนะคะ ทางนี้ฉันเฝ้าไว้เองก็พอ”
หวังเว่ยหัวรู้ดีว่าซูอันมีฝีมือ
ก่อนหน้านี้เธอยังจัดการหมูป่าได้ คราวนี้ก็จับสายลับได้ตั้งมากมาย
ดูท่าความสามารถของสหายซูจะเหนือกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก