ระหว่างรอคู่บ่าวสาวมาถึง พิธีแต่งงานในยุคเจ็ดศตวรรษที่ 20 นั้นต่างจากพิธีกราบไหว้ฟ้าดินในสมัยโบราณ โดยทั่วไปคู่บ่าวสาวจะกล่าวคำปฏิญาณต่อหน้าภาพผู้นำ
หวังเว่ยหัว หัวหน้าหน่วยผลิต ถือหนังสือปกแดงไว้ในมือและเป็นผู้กล่าวคำปฏิญาณในพิธีแต่งงานให้พวกเขา
แขกที่มาร่วมงานต่างพากันมาชมพิธีแต่งงานของคู่บ่าวสาว
หลังกล่าวคำปฏิญาณจบ เจ้าสาวก็ถูกพาเข้าไปในห้องหอ
แขกเหรื่อทยอยนั่งลงที่โต๊ะ รอให้เริ่มงานเลี้ยง
ก่อนเริ่มงาน บนโต๊ะมีเมล็ดแตงโมกับถั่วลิสงเตรียมไว้ให้แขกรับประทาน
สวีเฟิ่งเสียเข้าไปในครัวเพื่อบอกซุนซินซินให้เตรียมยกอาหารขึ้นโต๊ะ
แม้ซุนซินซินจะดูเป็นสาวน้อยบอบบาง ราวกับทำอะไรไม่เป็น แต่พอเริ่มลงมือทำงานในครัว เธอกลับจัดการทุกอย่างได้อย่างเป็นระเบียบ
สมาชิกหน่วยผลิตต่างรอให้งานเลี้ยงเริ่ม และได้กลิ่นหอมยั่วน้ำลายลอยมาจากในครัว
ก่อนหน้านี้หน่วยผลิตเคยจัดงานเลี้ยงมาแล้ว แต่ไม่เคยเห็นอาหารในงานไหนหอมขนาดนี้มาก่อน
สมาชิกคนหนึ่งจึงถามสวีเฟิ่งเสียว่า «พี่สะใภ้เฟิ่งเสีย วันนี้บ้านพี่เชิญพ่อครัวคนไหนมาทำอาหารหรือ ทำไมถึงหอมขนาดนี้»
สวีเฟิ่งเสียไม่ได้ปิดบัง ยิ้มตอบว่า «ก็ปัญญาชนซุนไง»
«โธ่ ดูไม่ออกเลยนะว่าปัญญาชนซุนจะทำอาหารเก่งขนาดนี้»
สวีเฟิ่งเสียยิ้มรับ «ใช่ไหมล่ะ คนเราดูแค่ภายนอกไม่ได้หรอก»
ซูอันนั่งอยู่ที่โต๊ะ ฟังคนรอบข้างพูดคุยซุบซิบกัน
โต๊ะที่เธอนั่งมีแต่ผู้หญิง พอคุยกันแล้วก็หยุดกันแทบไม่อยู่จริง ๆ