ไม่นานนัก สมาชิกหน่วยผลิตก็เห็นลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวแบกหมูป่าคนละตัวลงมาจากเขา
เห็นลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวแบกหมูป่าคนละตัวได้ สมาชิกหน่วยผลิตหลายคนก็อดทึ่งไม่ได้ว่าเหล่าปัญญาชนหนุ่มสาวที่เพิ่งมาใหม่คราวนี้เป็นตัวอะไรกันแน่ ทำไมแต่ละคนถึงแรงเยอะเหมือนวัวอย่างนั้น
แต่เพราะก่อนหน้านี้มีซูอันที่เป็นตัวประหลาดอยู่แล้ว พอลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวทำแบบนี้ จึงไม่ได้โดดเด่นนัก
หากเป็นเมื่อก่อน แค่ทั้งสองคนแบกหมูป่าคนละตัวไหวก็คงสร้างความฮือฮาไปทั่วแล้ว
หลังจากลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวแบกหมูป่าลงจากเขาแล้ว ทั้งคู่ก็วางมันลงกับพื้น
กัวเหมี่ยวหอบหายใจแรงอยู่หลายครั้ง ก่อนจะเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
จากนั้นเขาก็มองซูอัน ผู้หญิงคนนี้กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยแม้แต่น้อย
กัวเหมี่ยวไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตอนนี้ของตัวเองอย่างไรดี
เขารู้สึกว่าเมื่อยืนอยู่ข้างซูอัน ตัวเองก็เหมือนผักอ่อน ๆ ไร้ประโยชน์ไปเลย
ลู่เจิ้นถิงวางหมูป่าลงแล้ว ก็อดหันไปมองซูอันไม่ได้เช่นกัน
ความรู้สึกของเขาซับซ้อนไม่ต่างจากกัวเหมี่ยว
เมื่อเห็นหมูป่าตัวใหญ่ทั้งสี่ตัว หวังเว่ยหัวก็รีบเรียกคนมาช่วยกันจัดการหมูป่า ทุกคนจะได้แบ่งเนื้อไปกินด้วยกัน
หลังจากจัดคนให้ช่วยกันจัดการหมูป่าเรียบร้อยแล้ว หวังเว่ยหัวก็ถามซูอันถึงเรื่องที่ขึ้นเขา ว่าเธอล่าหมูป่าพวกนี้มาได้อย่างไร
ซูอันยังไม่ทันตอบ หลินเอ้าตงก็เล่าเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ให้หวังเว่ยหัวฟังอย่างละเอียดเสียก่อน
เรื่องที่ซูอันฟันหมูป่าตายด้วยมีดเพียงครั้งเดียว เขาเล่าเน้นเป็นพิเศษ