เธอกินเก่งไม่ใช่เล่น
โชคดีที่เธอขยัน แถมยังเลี้ยงตัวเองได้
ถ้าเป็นคนที่ทำอะไรไม่เป็น ไม่มีความสามารถ ซูอันคิดว่าแค่เรื่องเสบียงอาหารแต่ละวันก็คงเป็นปัญหาแล้ว
แต่ไม่กินก็ไม่ได้ ซูอันจึงบอกซุนซินซินว่า “ซินซิน ช่วยทำข้าวผัดไข่ให้ฉันสักจานนะ ไม่ต้องทำกับข้าวอย่างอื่นแล้ว”
พอได้ยินคำขอของซูอัน ซุนซินซินก็รีบเข้าครัวไปเตรียมของ
ข้าวผัดไข่ทำเร็วกว่ากับข้าวอย่างอื่นมาก ใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีก็เสร็จ ไม่เสียเวลาเลยสักนิด
ถึงจะเป็นแค่ข้าวผัดไข่ธรรมดา ซุนซินซินก็ยังพยายามทำให้อร่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
นอกจากไข่แล้ว เธอยังใส่แฮมหั่นเต๋ากับแครอตหั่นเต๋าลงไปด้วย
พอน้ำมันหมูในกระทะร้อน กลิ่นหอมของน้ำมันก็ฟุ้งกระจายขึ้นมาทันที
จากนั้นก็ใส่ไข่ แฮม และแครอตลงไปผัดให้สุก
แล้วค่อยใส่ข้าวสวยที่ยีไว้ลงไป
ระหว่างผัดก็เติมซีอิ๊วลงไปเล็กน้อย พอตักขึ้นจากกระทะก็โรยต้นหอมซอยลงไป กลิ่นหอมชวนกินมาก
รู้ว่าซูอันกินเก่ง ซุนซินซินเลยผัดเผื่อไว้เยอะหน่อย ปริมาณถึงสามชาม
พอทำข้าวผัดไข่เสร็จ ซุนซินซินก็หยิบไข่เป็ดเค็มที่หมักไว้มาให้ซูอันอีกฟอง
ไข่แดงเยิ้มมัน เป็นไข่เป็ดเค็มที่อร่อยที่สุดเท่าที่ซูอันเคยกินมาเลย
นอกจากไข่เป็ดเค็มแล้ว ซุนซินซินยังตักผักดองที่ทำไว้ก่อนหน้านี้มาให้อีกหน่อย
ถึงซูอันจะกินแค่ข้าวผัดไข่ แต่ก็กินได้เต็มที่ไม่มีอั้น
กินข้าวผัดไข่ไปหลายชาม ในที่สุดซูอันก็อิ่มเสียที
ความรู้สึกตอนอิ่มนี่ดีจริง ๆ สบายท้องสุด ๆ