“เก่งมากเลยนะ ฝีมือแบบเธอเข้าไปอยู่หน่วยรบพิเศษหญิงได้เลยไม่ใช่เหรอ?”
ที่จริงลู่หว่านถิงก็อยากเข้าหน่วยรบพิเศษหญิงเหมือนกัน เธอเคยไปทดสอบมาแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่ผ่านเกณฑ์
แต่ถ้าคนฝีมือดีอย่างซูอันไปทดสอบ ลู่หว่านถิงมั่นใจว่าซูอันต้องสอบผ่านแน่
พอพูดถึงวีรกรรมของซูอัน หลี่ชุนหลิงก็อดชื่นชมไม่ได้ “สหายซูเป็นคนมีแววเหมาะจะเข้าหน่วยรบพิเศษหญิงจริง ๆ ครั้งก่อนเธอยังช่วยตำรวจจับสายลับได้ตั้งสิบกว่าคน แถมยังช่วยตำรวจฆ่างูเหลือมตัวมหึมาอีกด้วย
อย่าคิดว่าสหายซูอายุยังน้อยแล้วจะไม่มีผลงานนะ เธอทำความดีความชอบไปตั้งสองครั้งแล้ว ทางตำรวจเอาธงเกียรติยศกับรางวัลมามอบให้ถึงที่แล้วด้วย”
ลู่หว่านถิงเลื่อมใสซูอันจนไม่รู้จะพูดอะไรดี
ถ้าเธอเก่งได้อย่างซูอันก็คงดี!
ไม่ได้แล้ว! ไว้วันหลังเธอต้องเข้าไปสนิทกับซูอันให้ได้ จะได้ขอฝากตัวเป็นศิษย์
ถ้าได้ซูอันเป็นอาจารย์ แค่ซูอันสอนวิชาให้สักหน่อย เธอก็มีโอกาสผ่านการทดสอบของหน่วยรบพิเศษแล้ว
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ป้าคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ก็เร่งให้พวกเธอเลิกคุยแล้วรีบทำงาน
ลู่หว่านถิงเพิ่งมาทำงานเป็นวันแรก แม้จะยังไม่ค่อยชิน แต่ก็พอฝืนทำไหว
ส่วนปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทคนอื่น ๆ ที่เพิ่งมาถึงกลับไม่เหมือนกัน
แม้แต่เหยาหมิงฟางที่ก่อนลงชนบทก็ทำงานบ้านอยู่บ่อย ๆ ยังบ่นเหนื่อย ไม่ต้องพูดถึงคุณหนูแสนบอบบางอย่างเสิ่นหรูอี้เลย