พวกสมาชิกหน่วยผลิตเห็นว่าซูอันทุ่มเทไปตั้งมากมาย แต่กลับขอแค่ลูกหมูป่าตัวเดียว ต่างก็ซาบซึ้งใจจนพูดไม่ออก
สหายซูเป็นคนดีจริง ๆ แถมยังมีจิตสำนึกสูงอีกด้วย
ซูอันได้ยินสมาชิกหน่วยผลิตชมเธอแบบนั้น ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับคำชมเหล่านั้น
เธอไม่ได้ดีอย่างที่ทุกคนชมสักหน่อย
ซูอันเอาลูกหมูป่าตัวหนึ่งกลับไป
พอกลับถึงบ้านพร้อมลูกหมูป่า ซูอันก็ถามซุนซินซินว่า “ซินซิน เธอทำหมูหันเป็นไหม?”
ซุนซินซินรีบพยักหน้า
เรื่องแค่นี้จะยากอะไร สำหรับเธอแล้วหมูหันเป็นอาหารจานง่าย ๆ
เห็นว่าซุนซินซินทำเป็น ซูอันจึงยื่นลูกหมูป่าที่ได้มาให้ “ช่วยจัดการตัวนี้หน่อย คืนนี้เรากินหมูหันกัน”
ซุนซินซินรับลูกหมูป่าไปแล้วลงมือจัดการทันที
พอได้ยินว่าคืนนี้จะได้กินหมูหัน คนอื่น ๆ ก็พากันน้ำลายสอ
พวกเขารู้สึกว่าการได้ติดตามซูอันช่างมีความสุขจริง ๆ ไม่เคยขาดเนื้อกินเลย
อ้อ จริงสิ ความดีความชอบของซุนซินซินก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกัน ถ้าไม่มีเธอ คงไม่มีใครทำอาหารอร่อยขนาดนี้ได้
วันนี้สมาชิกหน่วยผลิตก็แบ่งเนื้อหมูป่ากันไปแล้ว พอกลิ่นหอมของเนื้อลอยออกมาจากบ้านซูอันอีกครั้ง จึงไม่มีใครอิจฉา
ซุนซินซินจัดการหมูป่าได้รวดเร็วมาก พอทำความสะอาดและหมักเนื้อเสร็จ ก็ทาน้ำผึ้งแล้วค่อย ๆ ย่าง
พวกเขาเลือกย่างกันนอกลานบ้าน จุดฟืนแล้วเอาลูกหมูป่าขึ้นเสียบย่าง