ให้ตายสิ พอกัวเหมี่ยวพูดถึงเรื่องนี้ ซูอันก็นึกขึ้นมาได้เหมือนกัน
ก้นขาวจั๊วะสองก้นที่เคยเห็นตอนนั้น ช่างแสบตาเหลือเกิน
กัวเหมี่ยวเป็นผู้ชาย พูดเรื่องนี้แล้วไม่ได้รู้สึกกระดากอะไรนัก แต่ลู่หว่านถิงกับซุนซินซินกลับหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่ได้ยิน
เห็นอย่างนั้น ซูอันก็รีบเปลี่ยนเรื่อง “พวกเธอโชคดีนะ ยังล่ากระต่ายป่ามาได้ตัวหนึ่งด้วย”
กัวเหมี่ยวหัวเราะแหะ ๆ “ก็พอใช้ได้ครับ พี่อัน ผมกับพี่ถิงสู้พี่ไม่ได้หรอก พี่ออกมาครั้งเดียวก็ล่าสัตว์ป่าได้มากกว่าเราแล้ว”
ถึงจะมีกระต่ายป่าแค่ตัวเดียว แต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย
ซุนซินซินเอากระต่ายป่าไปจัดการ ตอนเย็นจะได้กินเนื้อกระต่ายกัน
หลังพักผ่อนมาหนึ่งวัน วันรุ่งขึ้นซูอันก็ตั้งใจจะขึ้นเขาไปล่าสัตว์ ไม่อยู่บ้านพักแล้ว
เธอคิดว่าควรล่าสัตว์ป่าให้ได้มากหน่อย จะได้เตรียมอาหารไว้ก่อนเข้าฤดูหนาว
นอกจากเก็บไว้ให้ตัวเองแล้ว ซูอันยังตั้งใจจะเอาไปให้พวกเด็ก ๆ ของสวีเว่ยอีกสักหน่อย
เด็ก ๆ ผอมกันเกินไป ต้องกินเนื้อให้มากขึ้นถึงจะโตแข็งแรง
ดังนั้นวันรุ่งขึ้น ซูอันจึงขึ้นเขาไปพร้อมกับกัวเหมี่ยว ลู่เจิ้นถิง และลู่หว่านถิง
ลู่เจิ้นถิงกับลู่หว่านถิงรับหน้าที่เก็บฟืน ส่วนซูอันกับลู่เจิ้นถิงจะออกล่าสัตว์ ทั้งสี่คนจึงแยกกันไปคนละทาง
ลู่เจิ้นถิงเป็นคนเสนอเอง ที่จริงเขาอยากหาโอกาสอยู่กับซูอันตามลำพัง
เขากับซูอันคบกันแล้ว ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย จะสนิทสนมกันได้ยังไง?