ซูอันพูดแล้วก็เสริมอีกประโยคว่า “มีเวลามาสอบสวนประชาชนผู้บริสุทธิ์อย่างฉัน แต่ก่อนหน้านี้กลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีสายลับพวกนี้อยู่
ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกคุณกินเงินเดือนเปล่า ๆ หรือไง ภาษีที่ประชาชนอย่างพวกเราจ่ายไปกลับเลี้ยงคนอย่างพวกคุณไว้ทั้งกลุ่ม”
เมื่อเห็นท่าทางกำเริบเสิบสานของซูอัน เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงก็หันไปพูดกับหัวหน้าของตัวเองอีกครั้ง “ท่านผู้การสวี่ เห็นแล้วใช่ไหมคะ ผู้หญิงคนนี้ไม่เห็นตำรวจอย่างพวกเราอยู่ในสายตาเลย ถึงได้ปฏิบัติกับพวกเราแบบนี้
ผู้หญิงคนเดียวจับสายลับได้ตั้งมากมาย แบบนี้เห็นชัดว่าต้องมีพิรุธ ถ้าเราไม่พาตัวเธอไปสถานีตำรวจ แล้วเกิดเธอทำให้ผลประโยชน์ของประเทศหัวกั๋วเสียหายขึ้นมาจะทำยังไงคะ?”
แต่สวี่จื้อหงกลับจ้องซูอัน
เด็กสาวคนนี้อายุยังน้อย ทว่ากลับแผ่รังสีอันทรงพลังออกมา
ต่อให้เป็นเขาซึ่งทำคดีมาหลายปี ยืนอยู่ตรงหน้าซูอันก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดัน
แต่คำพูดของซูอันก็ไม่ได้ผิดอะไรนัก
เมื่อไม่มีหลักฐาน ก็ไม่อาจสอบสวนใครได้
สวี่จื้อหงไม่ได้คิดจะเล่นงานซูอัน กลับหันไปพูดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงคนนั้นว่า “เสี่ยวหวง รีบขอโทษสหายคนนี้เดี๋ยวนี้
พวกเราเป็นตำรวจ ต้องทำงานตามระเบียบ เมื่อไม่มีหลักฐานก็ห้ามปฏิบัติต่อประชาชนคนไหนราวกับเป็นผู้ต้องหา
ครั้งนี้เธอบกพร่องในหน้าที่ ฉันจะลงโทษทางวินัยเธอ แล้วเขียนรายงานชี้แจงมาส่งฉันด้วย”