มื้อเย็นซุนซินซินทำเสร็จไว้ตั้งนานแล้ว อุ่นไว้ในหม้อ รอซูอันกลับมากินด้วยกัน
เนื้อแกะที่เหลือจากก่อนหน้านี้ยังมีอยู่นิดหน่อย ซุนซินซินจึงทำซี่โครงแกะตุ๋นซีอิ๊ว แล้วก็ต้มซุปเนื้อแกะไว้หม้อหนึ่ง
กลิ่นหอมของอาหารลอยมาเตะจมูกซูอัน ตอนนี้เธอยิ่งรู้สึกหิวขึ้นไปอีก
การได้กินข้าวนี่มีความสุขจริง ๆ
มื้อนี้ซูอันจัดข้าวไปถึงห้าชาม
พอกินเสร็จ เธอก็ลูบท้องที่อิ่มแปล้ด้วยความพึงพอใจ
ซุนซินซินโล่งใจที่หุงข้าวไว้เยอะ ไม่อย่างนั้นคงไม่พอให้ซูอันกินแน่
หลังมื้อเย็น ซูอันก็ไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วพักผ่อน
วันนี้ออกแรงไปไม่น้อย ต้องรีบล้างหน้าแปรงฟันแล้วเข้านอนแต่เนิ่น ๆ
ขณะเดียวกัน ที่โรงพยาบาลอำเภอ
ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวต่างก็ได้เข้าพักในห้องผู้ป่วย
ลู่เจิ้นถิงให้น้ำเกลือผสมยาแก้อักเสบ
ส่วนกัวเหมี่ยว นอกจากให้น้ำเกลือผสมยาแก้อักเสบแล้ว ยังได้รับเลือดเพิ่มด้วย
คราวนี้กัวเหมี่ยวบาดเจ็บหนักกว่าลู่เจิ้นถิงมาก เสียเลือดไปเยอะจึงต้องให้เลือดทดแทน
พอตกดึก กัวเหมี่ยวก็ฟื้นขึ้นมา
เมื่อมองสภาพแวดล้อมรอบตัว เขาก็รู้ว่าตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาล
เขาแอบโล่งใจอยู่ในใจ
เดิมทีคิดว่าชีวิตคงต้องจบลงด้วยน้ำมือของสายลับพวกนั้นแล้ว ใครจะคิดว่าพอจนตรอกกลับยังมีทางรอด
แต่ตอนนี้บาดแผลของกัวเหมี่ยวยังปวดอยู่ แถมยังปวดหัวอย่างหนักด้วย