ขณะที่ลู่เจิ้นถิงกำลังสงสัยว่าพวกนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่ หนึ่งในพวกอันธพาลก็หยิบไม้ขีดออกมา พอจุดไฟแล้วโยนลงไปในน้ำมันเบนซิน เปลวไฟก็พวยพุ่งขึ้นรอบลานบ้านของซูอันทันที!
บ้าเอ๊ย!
ไอ้พวกอันธพาลนี่คิดจะวางเพลิงฆ่าคนหรือไง?
ไม่รู้ว่าซูอันไปมีเรื่องกับใครเข้า ถึงได้มีคนคิดจะเผาเธอให้ตาย!
เมื่อเห็นว่าทุกอย่างใกล้สำเร็จ พวกอันธพาลก็คิดจะรีบหนี
แต่ลู่เจิ้นถิงกับกัวเหมี่ยวที่บังเอิญมาเห็นเหตุการณ์เข้า จะปล่อยให้ตัวการพวกนี้หนีไปได้อย่างไร
ลู่เจิ้นถิงรีบบอกกัวเหมี่ยวว่า “อย่าให้พวกมันหนีไปได้แม้แต่คนเดียว”
กัวเหมี่ยวก็คิดแบบเดียวกัน
คนพวกนี้คิดจะวางเพลิงเผาคน นี่เป็นอาชญากรรม จะปล่อยให้หนีไปได้อย่างไร
ทั้งคู่มีฝีมือไม่ธรรมดา จึงพุ่งเข้าใส่พวกอันธพาล เพียงไม่กี่กระบวนท่าก็จัดการพวกนั้นลงไปกองกับพื้นได้ทั้งหมด
หลังจับพวกอันธพาลไว้ได้ ลู่เจิ้นถิงก็พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “คุณคอยจับตาพวกมันไว้ ฉันไปเรียกคนมาช่วยดับไฟ”
“ได้ พี่ถิงรีบไปเถอะ ไม่อย่างนั้นไฟจะลามใหญ่แล้ว”
ลู่เจิ้นถิงรีบถีบประตูรั้วบ้านซูอันให้เปิดออก ก่อนจะตะโกนเข้าไปข้างในว่า “ไฟไหม้ รีบออกมาเร็ว!”
ตอนนั้นซูอันเพิ่งเดินออกมาจากในบ้าน
เธอรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง นี่เธอโดนยาสลบหรือเปล่า?
โชคดีที่พอรู้สึกว่าตัวเองผิดปกติ เธอก็รีบดื่มน้ำพุวิญญาณเข้าไปหลายอึก ไม่นานอาการก็เริ่มดีขึ้น