เสิ่นหรูอี้ขานรับอย่างกระวนกระวายใจ ก่อนจะเดินตามหลี่ชุนหลิงกลับไป
เมื่อเห็นเสิ่นหรูอี้เป็นแบบนี้ หลี่ชุนหลิงก็รู้สึกว่าท่าทีของเธอแปลก ๆ
ปัญญาชนเสิ่นคนนี้ ทำไมดูไม่ค่อยปกติเลยนะ?
ทางด้านซูอัน ไฟดับลงแล้วและไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ทุกคนต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เสิ่นหรูอี้กลับเผยสีหน้าผิดหวังออกมา
ดูออกเลยว่าเสิ่นหรูอี้แทบอยากให้ซูอันกับคนอื่น ๆ เกิดเรื่อง
หลี่ชุนหลิงรู้ว่าปกติซูอันกับเสิ่นหรูอี้มีเรื่องกระทบกระทั่งกันเล็กน้อย แต่เสิ่นหรูอี้ก็ไม่เห็นต้องแช่งให้คนอื่นตายเลย ทั้งคู่ต่างก็เป็นปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทเหมือนกัน จะใจร้ายกันขนาดนี้ไปทำไม?
เมื่อทุกคนแยกย้ายกันแล้ว ซูอันกับคนอื่น ๆ ก็กลับเข้าไปในห้อง
ซูอันหันไปพูดกับลู่เจิ้นถิงและกัวเหมี่ยวว่า “ขอบคุณพวกคุณนะ ดีที่พวกคุณเห็นทันเวลา ไม่อย่างนั้นคงปล่อยให้คนวางเพลิงพวกนี้หนีไปได้จริง ๆ”
พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ก็เป็นเพราะซูอันประมาทเอง คนพวกนั้นถึงลงมือสำเร็จ
วันนี้ซูอันประกอบเครื่องเกี่ยวข้าวไปสองเครื่อง ใช้พลังพิเศษไปไม่น้อย
พอใช้พลังพิเศษมากเข้า พลังจิตในตอนกลางคืนก็อ่อนแอกว่าปกติมาก
อีกอย่าง เธอไม่ได้ระวังตัวเป็นพิเศษด้วย ไม่รู้เลยว่าคนพวกนั้นเข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อไร และวางยาสลบไว้ตอนไหน
ดูท่าต่อไปแม้จะอยู่ในบ้านก็ประมาทไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก
เมื่อลู่เจิ้นถิงเห็นซูอันขอโทษพวกเขา ก็รีบตอบว่า “ไม่ต้องขอบคุณพวกเราหรอก คุณก็ช่วยพวกเราไว้ไม่น้อย อีกอย่าง หว่านถิงก็พักอยู่แถวนี้ด้วย เธอเป็นน้องสาวของผม เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่พี่ชายอย่างผมควรทำอยู่แล้ว”